Προσχώρησε στη Σχολή Βενιζέλου και ο κος Δένδιας.

Θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι αυτοί, που βιάσθηκαν να ξορκίσουν την γενιά του Πολυτεχνείου (με το αζημίωτο) και να ευαγγελισθούν «το κλείσιμο του κύκλου της μεταπολίτευσης» (όχι τυχαία), έχουν επιτύχει ήδη τεράστια πρόοδο.

Επί Παπαδόπουλου-Ιωαννίδη μαθαίναμε τα νέα από την Ντόυτσε Βέλε. Επί Ράϊχενμπαχ-Φούχτελ – Σαμαρά-Κουβέλη- Βενιζέλου, τα μαθαίνουμε από τον GUARDIAN.  Σοβαρή βελτίωση, δεν μπορώ να πω.

Βέβαια αυτά τα νέα ότι υπήρξαν διάφορες παραβάσεις της ποινικής δικονομίας, του κοινού ποινικού νόμου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων   κατά την διάρκεια  «φιλοξενίας» προσαχθέντων, τους οποίους «περιποιήθηκαν»  ποικιλοτρόπως στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών  μερικά  «όργανα της τάξεως»  με «υπερβάλλοντα ζήλο» δεν είναι ευχάριστα για τον ιθαγενή πληθυσμό και ευλόγως απέφυγαν να τα παρουσιάσουν τα «έγκριτα» «ελληνικά» Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Όμως και το γεγονός ότι εισέτι δεν έχει απαγορευθεί η ανάγνωση και παρακολούθηση ξένων μέσων, όπως συνέβαινε στην επταετία 1967-1974, αποτελεί αντικειμενικά σημαντική μεγαλοψυχία από την πλευρά των δυνάμεων κατοχής.

Ας μη σπεύσουμε βέβαια να λοιδορήσουμε τους καλούς έλληνες δημοσιογράφους, ρεπόρτερ, πολιτικούς σχολιαστές, εκδότες, καναλάρχες κ.λ.π, που δεν ανέδειξαν εγκαίρως την σχετική είδηση. Πιθανότατα απλώς δεν την αξιολόγησαν ως σημαντική.

 Αφού είναι ούτως ή άλλως αυτονόητο ότι, όπου εφαρμόζεται καθεστώς αποικιοκρατίας, πέρα από απαγορεύσεις συναθροίσεων,  ψεκασμούς και ξυλοδαρμούς διαδηλωτών, επιβάλλεται και η ειδική «περιποίηση» των προληπτικώς προσαγομένων αντιφρονούντων.

Το παράδοξο λοιπόν δεν είναι αυτό καθεαυτό το περιστατικό.

Το παράδοξο είναι ότι ο πολιτικός προϊστάμενος της Ελληνικής Αστυνομίας προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα με δηλώσεις, που αν μη τι άλλο υποτιμούν την νοημοσύνη του νομικού κόσμου από τον οποίο προέρχεται.

Κατανοούμε την αμηχανία του όταν αποκαλύπτονται τέτοιου είδους δραστηριότητες και την δυσκολία πολιτικής κάλυψής τους.

Όμως η δικαιολογία ότι, καίτοι είχε γνώση του συμβάντος, δεν διέταξε εσωτερική έρευνα, επειδή «η καταγγελία έγινε στη Δικαιοσύνη και όχι στην ΕΛΑΣ και επομένως δεν μπορούσε ο ίδιος να ενεργήσει τα σχετικά»,  είναι απολύτως έωλη από νομικής απόψεως.

Εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζω, ουδαμού προβλέπεται ότι δεν επιτρέπεται η κίνηση και εξέλιξη πειθαρχικής διαδικασίας, εφ’ όσον έχει αρχίσει αντίστοιχη ποινική.

Είναι στην διακριτική ευχέρεια των παθόντων να μηνύσουν τους δράστες εγκληματικών πράξεων ή παραλήψεων, να καταθέσουν αγωγή αποζημιώσεως εξ αδικοπραξίας για πιθανές οικονομικές αξιώσεις τους ή να υποβάλλουν αναφορά στην αρμόδια διοικητική αρχή. 

Μπορούν να επιλέξουν ό,τι θέλουν. Να ασκήσουν κάποια από τις προαναφερθείσες δυνατότητες, που τους παρέχει η έννομη τάξη ή και καμία εξ αυτών.

Καμία πάντως επιλογή των παθόντων δεν αφαιρεί το δικαίωμα-καθήκον (droit – fonction) του κου Υπουργού να ενεργήσει αυτεπαγγέλτως για την διερεύνηση τυχόν παρανόμων ενεργειών υφισταμένων του, για τον καταμερισμό πειθαρχικών ευθυνών εφ’ όσον αποδειχθεί ότι υπάρχουν και κυρίως για την λήψη των ενδεδειγμένων μέτρων ώστε παρόμοια νοσηρά και έκνομα φαινόμενα να μην παρουσιασθούν στο μέλλον.

Η αλήθεια είναι ότι ο αξιότιμος κος Δένδιας δεν είναι ο μόνος πολιτικός, ο οποίος παρουσιάζει αυτό το παράδοξο  φαινόμενο της απώλειας-απεμπόλυσης της νομικής του κατάρτισης κατά την άσκηση κυβερνητικών ή κομματικών καθηκόντων.

Το τελευταίο διάστημα έχουμε δεί πληθώρα πολιτικών με τα ίδια ή και χειρότερα, ομολογουμένως ανησυχητικά,  συμπτώματα.

Δεκάδες βουλευτές δικηγόρους, που ψηφίζουν αβασάνιστα πλήθος νομοθετικών τερατουργημάτων. Ακόμη και διαπρεπείς συνταγματολόγους υπουργούς, οι οποίοι αδυνατούν να διακρίνουν την βαρεία αντισυνταγματικότητα των νομοθετικών τους πρωτοβουλιών, των συμβάσεων ή των διοικητικών πράξεων που υπογράφουν.

Πρόσφατο καραμπινάτο παράδειγμα ο χειρισμός της περίφημης λίστας Λαγκάρντ,  από τον καθηγητή Νομικής κο Βενιζέλο και οι απίθανες δικαιολογίες, που προβλήθηκαν από όλους του  εμπλεκομένους.

Το φαινόμενο αυτό έχει προσλάβει τέτοιες  διαστάσεις, όπου κάλλιστα ο ιστορικός του μέλλοντος θα μπορούσε να θεωρήσει ότι στην παρούσα περίοδο μια ομάδα διαπρεπών καθηγητών όπως ο Κος Βενιζέλος,  ο κος Παυλόπουλος, ο κος Λοβέρδος κ.α αξιόλογοι νομικοί εισήγαγαν μια sui generis, υπό μία έννοια επαναστατική, θεώρηση της νομικής θεωρίας και πράξης:

 Όπου η τυπική ισχύς του συντάγματος υπεχώρησε, έναντι ακόμη και αστυνομικών διατάξεων.

Όπου η ψήφιση διατάξεων, που καθιστούν αναδρομικώς δυσμενέστερη τη θέση φορολογουμένων, εργαζομένων, ασφαλισμένων θεωρείται συνταγματικά επιτρεπτή.

Όπου οι πολίτες καταδιώκονται ανηλεώς για οφειλή μερικών ευρώ, ενώ οι τραπεζίτες παραμένουν ανενόχλητοι για οφειλές εκατοντάδων εκατομμυρίων.

Όπου οι φοροοφειλέτες αντιμετωπίζουν εξοντωτικές ποινές και διαπομπεύσεις, ενώ για μια συγκεκριμένη κάστα διαπλεκομένων ισχύουν ιδιόρρυθμες ασυλίες και κακώς εννοούμενη «προστασία προσωπικών δεδομένων».

Όπου γενικώς επικρατεί το καταπλεονεκτικό δίκαιο των δανειστών με απολύτως αντεστραμμένες ακόμη και τις θεμελιώδεις αρχές  της επιεικείας και της ευνοίας προς τον οφειλέτη.

Πάντως, επειδή οι γενικότεροι σχεδιασμοί  της Τρόϊκας θα αυξήσουν την πιθανότητα παρόμοιων καταστάσεων, ίσως θα ήταν χρήσιμο οι συγκυβερνώντες  κοι  Κουβέλης-Βενιζέλος-Σαμαράς να ζητήσουν από τους «φίλους-ευεργέτες» Γερμανούς, να φτιάξουν μια κομαντατούρ της προκοπής για να μην  έρχεται κάθε τόσο σε άβολη θέση ο κος Δένδιας.

Ιδιαίτερα δε να μην αμαυρώνεται η εικόνα της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία στην συντριπτική της πλειοψηφία εμφορείται από δημοκρατικό ήθος, εκτελεί με υψηλό αίσθημα ευθύνης τα καθήκοντά της, πένεται, πάσχει,  υποφέρει και ματώνει καθημερινά, όπως ακριβώς το σύνολο του πληθυσμού, καλύπτοντας εξ ιδίων ακόμη και τα έξοδα υπηρεσιακών της αναγκών και δραστηριοτήτων. 

Εν πάση δε περιπτώσει, έστω και επιλήσμων της επαγγελματικής του ιδιότητος, εκάστοτε υπουργός ως πολιτικός υπεύθυνος οφείλει να δρα αμελλητί σε τέτοιες περιπτώσεις, ώστε να προστατεύει το κύρος της Αστυνομίας  και να μη δίδεται η εσφαλμένη εντύπωση ότι αυτές οι απεχθείς εξαιρέσεις εκφράζουν την νοοτροπία της ηγεσίας της ή αντιπροσωπεύουν έστω και κατ’ ελάχιστον τον ψυχισμό του προσωπικού της.

Ο Δικηγορικός κόσμος καταγγέλλει, ανησυχεί και επαγρυπνά...

Παραθέτουμε μια αξιόλογη ανακοίνωση της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, με την οποία επισημένεται η παραβίαση του Συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής κατά την ψήφιση του μακροπρόθεσμου και καταδικάζεται "η αλόγιστη και χωρίς διάκριση χρήση αστυνομικής βίας κατά πολιτών οι οποίοι ουδόλως παρανομούν".

Τα σχόλια περιττεύουν....

Δελτίο Τύπου Ολομέλεια (30/06/2011)

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αθήνα, 30.6.2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χθες συνεδρίασε η Ολομέλεια της Βουλής προκειμένου να ψηφίσει, εν είδει νόμου, ένα πρωτόγνωρο στα χρονικά της μόρφωμα, στερούμενο κανονιστικών διατάξεων: το «Μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής»

Τούτο έπραξε παρασυρόμενη από την εκτελεστική εκπροσώπηση των Ελλήνων, που παραβιάζοντας το Σύνταγμα και το κανονισμό της Βουλής εισήγαγε εν είδει «πλαισίου προϋπολογισμού» μια σειρά από πίνακες αβέβαιης οικονομικής εξέλιξης και οικονομικά μεγέθη που διατίμησαν στα χρηματιστήρια του κόσμου, τις αξίες της ισότητας, της Αλληλεγγύης και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και μάλιστα σε τιμή μικρότερη του ευρώ.

Με μεγάλη δε έκπληξη γίναμε δυστυχώς μάρτυρες γεγονότων που δεν τιμούν τη Δημοκρατία μας η οποία τελευταία δοκιμάζεται σκληρά σε επίπεδο θεσμικό με αφορμή τη δυσμενή οικονομική συγκυρία και όσα την ακολούθησαν. Οι ειρηνικές συγκεντρώσεις ενός μεγάλου και πρωτοφανούς αριθμού συμπολιτών μας που εκφράζουν την αντίθεσή τους στα προωθούμενα δημοσιονομικής φύσης μέτρα της κυβέρνησης εξελίχθηκαν - όχι με ευθύνη των συγκεντρωθέντων - σε θλιβερά σκηνικά πρωτόγνωρης και αλόγιστης για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα της χώρας χρήσης αστυνομικής βίας.

Αδυνατούμε να πιστέψουμε πως υπήρξε επιχειρησιακή εντολή σε κεντρικό επίπεδο προκειμένου να αντιμετωπιστούν με το βάναυσο αυτό τρόπο που όλοι διαπιστώσαμε συμπολίτες μας οι οποίοι ασκούσαν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Δυστυχώς οι ενέργειες της αστυνομίας, της οποίας το δικαίωμα να καταστέλλει τη βία και να επιβάλλει την τάξη είναι αδιαμφισβήτητο σε μια ευνομούμενη πολιτεία, είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό δεκάδων συμπολιτών μας που βρέθηκαν αντιμέτωποι με βάναυσες συμπεριφορές αστυνομικών οργάνων και με υπερβολική και αλόγιστη χρήση χημικών τα οποία εξαπολύονταν αδιακρίτως προς κάθε κατεύθυνση ακόμα και σε κλειστούς χώρους. Η «αδυναμία» των αστυνομικών οργάνων να απομονώσουν τους ελάχιστους ταραξίες οι οποίοι υπονόμευαν τη μαζικού χαρακτήρα και ειρηνική συγκέντρωση συμπολιτών μας που αγωνιούν για το αύριο της χώρας, δεν είναι σε καμία περίπτωση επιτρεπτό να αποβαίνει σε βάρος πολιτών που ασκούν συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά τους, διακινδυνεύοντας ακόμα και την ίδια τους τη ζωή.

'Aλλωστε, η επιβολή της νομιμότητας και της δήθεν διασαλευθείσας τάξης (που πάντως χτες δεν υφίστατο σε εκτεταμένη κλίμακα ως γεγονός) μπορούν να πραγματοποιηθούν δίχως ακρότητες, με στόχευση σε αυτούς που πραγματικά παρανομούν υπονομεύοντας παράλληλα τον αγώνα των χιλιάδων συμπολιτών μας που διαδηλώνουν ειρηνικά. Σε αντίθετη περίπτωση, οδηγούμαστε στη μετατροπή της αστυνομικής αρχής από όργανο προστασίας των δικαιωμάτων του πολίτη σε όργανο αυθαιρεσίας και κατάλυσης δικαιωμάτων, σε πλήρη αντίθεση προς το σκοπό της ύπαρξής της.

Ωστόσο, τα χθεσινά θλιβερά γεγονότα δεν μπορούν παρά να ιδωθούν και από πολιτική σκοπιά. Σε στιγμές κατά τις οποίες η οικονομία και η ίδια η επιβίωση της χώρας δοκιμάζονται, το σύνολο του πολιτικού οικοδομήματος βυθίζεται στην αμφισβήτηση και στην απαξίωση. Κρατικές επιλογές όπως οι χθεσινές πλήττουν κατ' αποτέλεσμα το ίδιο το δημοκρατικό μας πολίτευμα, καθώς βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση από τη βασική αρχή πως οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις και οι πολιτικές τους νομιμοποιούνται μόνο μέσω της λαϊκής βούλησης και μοναδικός ισχυροποιητικός για την εδραίωσή τους παράγοντας επιτρέπεται να είναι η εμπιστοσύνη με την οποία τις περιβάλλει ο λαός. Οποιαδήποτε άλλη λογική, με όποιο πρόσχημα και αν υιοθετείται, βαίνει εκτός των δημοκρατικών μας κατακτήσεων με κινδύνους σοβαρότατων εκτροπών για το πολίτευμά μας, αντίστοιχων αυτών που γίναμε μάρτυρες σε εποχές κατάλυσης της Δημοκρατίας. Κατανοούμε σε ανθρώπινο επίπεδο την αγωνία και τη σπουδή των κυβερνώντων να υλοποιήσουν αποφάσεις «έξωθεν» επιβαλλόμενες έχοντας απέναντί τους το σύνολο σχεδόν του Ελληνικού λαού, ωστόσο θεωρούμε ανεπίτρεπτο να επιχειρείται με τόσο βάναυσο και πρωτοφανή τρόπο η καταστολή ειρηνικών διαδηλώσεων, σε μια προφανή εντέλει προσπάθεια καταστολής συνειδήσεων και τρομοκράτησης της κοινωνίας μας.

Η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, σεβόμενη τον ιστορικό ρόλο του κλάδου αναφορικά με την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών και των δημοκρατικών μας κατακτήσεων, δηλώνει για μία ακόμα φορά παρούσα, εκφράζοντας τις έντονες θεσμικές ανησυχίες της για τις συνέπειες που συνεπάγονται γεγονότα θλιβερά όπως τα χτεσινά.

Καταδικάζουμε απερίφραστα την αλόγιστη και χωρίς διάκριση χρήση αστυνομικής βίας κατά πολιτών οι οποίοι ουδόλως παρανομούν, αλλά απλώς ασκούν συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους εκφράζοντας την αντίθεσή τους σε αποφάσεις που υποθηκεύουν το μέλλον των επόμενων γενεών. Καταδικάζουμε επίσης όλους εκείνους που, υποκινούμενοι ή όχι, με το πρόσχημα άσκησης συνταγματικών δικαιωμάτων καταστρέφουν περιουσίες, προκαλούν την επέμβαση των ΜΑΤ και υπονομεύουν τις μαζικές και ειρηνικές διαδηλώσεις των πολιτών. Επισημαίνουμε πως τέτοιες πρακτικές οι οποίες υπερβαίνουν το επιβαλλόμενο μέτρο και βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία ανάμεσα στο χρησιμοποιούμενο μέσο και στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα - πέρα από την αναμφισβήτητη αντίθεσή τους προς τις παραδοχές του νομικού μας πολιτισμού - ενέχουν σοβαρότατους κινδύνους εκτροπών σε πολιτειακό επίπεδο, με συνέπειες απροσδιόριστες για το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Δηλώνουμε πως θα είμαστε έμπρακτα στο πλευρό κάθε δοκιμαζόμενου συμπολίτη μας ο οποίος τυγχάνει θύμα της κρατικής ή μη κρατικής αυθαιρεσίας και θα εξετάσουμε κάθε νόμιμο και θεσμικό τρόπο αποτελεσματικής προστασίας των συμφερόντων και των δικαιωμάτων του.

Εκφράζουμε την αγωνία μας για ό,τι ακολουθήσει.

Πηγή: ΔΣΑ

Το πάρτι των καθαρμάτων.

Τα χθεσινά αίσχη αποκαλύπτουν την σκοπιμότητα, που εξυπηρετούσε η προσπάθεια στην οποία είχαν επιδοθεί το τελευταίο διάστημα κάποιοι άθλιοι πολιτικοί και δημοσιογραφικοί κύκλοι να σπιλώσουν την γενιά του Πολυτεχνείου και να δυσφημίσουν τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Φοβόντουσαν τα μηνύματα, τα αιτήματα, τα προτάγματα, τα οράματα μιας ηρωϊκής περιόδου, που θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση και πηγή ψυχικής ανάτασης για τους νέους, σύγχρονους αγωνιστές της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Τρέμουν τις μοιραίες συγκρίσεις των αντιλαϊκών μέτρων και των ενδοτικών τους πολιτικών απέναντι στη φιλολαϊκή και εθνικά περήφανη πολιτική του λαοπρόβλητου ηγέτη.

Η αλήθεια όμως δεν κρύβεται, η ιστορία εκδικείται, όσους επιχειρούν να την παραγράψουν ή να την αγνοήσουν.

Είναι ανόητοι και κοντόφθαλμοι, όσοι νομίζουν ότι με τη βία θα καταφέρουν να κάμψουν το φρόνημα ενός ιστορικού έθνους, ενός πολιτισμένου λαού, που μάχεται για εθνική αξιοπρέπεια, για δημοκρατικές ελευθερίες, για κοινωνική προκοπή, για μια θέση στον ήλιο.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος Πρωθυπουργός, που κατάφερε να ενώσει πραγματικά το έθνος και να συμφιλιώσει το λαό με τα σώματα ασφαλείας, αναβαθμίζοντας τα στον πραγματικό τους ρόλο και καταξιώνοντάς τα στη συνείδηση του πολίτη.

Αυτή την υγιή σχέση άφρονες και μικρόνοες πολιτικές διακινδυνεύουν να διαταράξουν ανεπανόρθωτα και να σύρουν την αστυνομία σε αδελφοκτόνες και πατροκτόνες συμπεριφορές, τους δε πολίτες σε αντιπαλότητα με τα σπλάγχνα εκ των σπλάγχνων τους, που είναι οι αστυνομικοί.

Και είναι ειρωνεία της τύχης ότι πολιτικός ηγέτης των σωμάτων ασφαλείας στην παρούσα περίοδο είναι ο κος Παπουτσής, ο οποίος υπήρξε Πρόεδρος της ΕΦΕΕ στην μεταπολίτευση, έχοντας συμμετάσχει σε φοιτητικούς και κοινωνικούς αγώνες και έχοντας ιδία πείρα από βίαια καταστολή διαδηλώσεων, αύρες και δακρυγόνα.

Και κυρίως έχοντας ιδία πείρα για την αναποτελεσματικότητα τέτοιων ολοκληρωτικών συμπεριφορών, που στηρίζονται στην παρακρατική δράση φασιστοειδών και λούμπεν καθαρμάτων.

Κε Υπουργέ,

Αναλάβετε άμεσα τις δέουσες πρωτοβουλίες.

Αφυπνείσθε τους ανόητους και αδαείς περί το κοινωνικώς γίγνεσθαι συναδέλφους σας, εξουδετερώστε τα καθάρματα, που απειλούν με διάλυση την Δημοκρατία, προστατέψατε τους θεσμούς , αγωνισθείτε στο πλευρό των πολιτών, που παλεύουν με σημαία τα αιτήματα της νεότητός σας.

Το οφείλετε στην προσωπική σας ιστορία, που σφράγισε την ιστορία της γενιάς μας και δεν δικαιούσθε να την θέσετε υπό διακινδύνευση.