Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σοσιαλιστική Διεθνής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σοσιαλιστική Διεθνής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

ΝΔ: Το εξωστρεφές μήνυμα των εσωκομματικών εκλογών.


Πολύ νωρίς, στις 12 Οκτωβρίου, δηλαδή στην έναρξη των διαδικασιών διαδοχής στη ΝΔ με αφορμή τις μεθοδεύσεις για αιφνιδιαστική κατάληψη της αρχηγίας, είχαμε εγκαίρως επισημάνει ότι: «το θέμα του ποιος θα εκλεγεί αρχηγός ενός από τα δύο κόμματα εξουσίας, τουτέστι αυτός, που εν δυνάμει θα είναι ο μελλοντικός πρωθυπουργός, είναι πολύ σοβαρό για να αφεθεί να το αποφασίσουν ο απερχόμενος, ο επόμενος, μια φούχτα πρωτοκλασάτοι, κάποιοι βαρόνοι ή έστω μερικοί εκλέκτορες ειδικών προδιαγραφών. Οι καιροί έχουν πλέον αλλάξει ανεπιστρεπτί και αν δεν τρέξουν για να τους προλάβουν είναι πλέον ή βέβαιο ότι και η βάση της ΝΔ θα τους γυρίσει την πλάτη, όπως προ δεκαημέρου έκανε ο ελληνικός λαός».


Τα χθεσινά αποτελέσματα έδειξαν ότι έτσι ακριβώς λειτούργησε και η υγιής βάση της ΝΔ, που με τη μαζική συμμετοχή της εξασφάλισε πρωτίστως την πλήρη εξουδετέρωση των παραδοσιακών μηχανισμών.
Είναι βέβαιο ότι στο επόμενο διάστημα θα παρελάσουν δεκάδες δοκησίσοφοι αναλυτές από τα τηλεοπτικά παράθυρα και θα αναλωθούν εκατοντάδες ώρες σε αναλύσεις.
Όμως τα αναγκαία συμπεράσματα είναι απλά και τα μηνύματα είναι πολύ καθαρά, ώστε και πάλι όποιοι προσπαθήσουν να τα περιπλέξουν και να τα συσκοτίσουν απλώς θα γελοιοποιηθούν για άλλη μια φορά.

Οι φίλοι και οι οπαδοί της ΝΔ αποφάσισαν να τελειώνουν πλέον μια και καλή με τις κάθε λογής φεουδαλικές καμαρίλες, που επί γενεές γενεών λυμαίνονταν ερήμην του λαού τις ηγετικές θέσεις στο κόμμα και κατά περιόδους και «την κουτάλα» της εξουσίας.


Γιατί αυτός ήταν πρωτίστως ο στόχος της αυθόρμητης αυτής πάνδημης συμμετοχής. Να αποτρέψουν ένα αποτέλεσμα στημένο από βαρόνους, σερασκέρηδες, κομματάρχες και πάσης φύσεως παρακομματικούς μηχανισμούς.


Τα χθεσινά αποτελέσματα έδειξαν επίσης ότι η πλειοψηφία των βαρόνων και των πρωτοκλασάτων βουλευτών δεν «έτρεξαν να προλάβουν τους καιρούς».

Αντίθετα με την συμφεροντολογική επιλογή τους να υποστηρίξουν την υποψηφιότητα της κας Μπακογιάννη αποδείχθηκε πόσο ανίκανοι υπήρξαν τα τελευταία χρόνια να αφουγκρασθούν το σφυγμό της βάσης.

Είναι πράγματι εκπληκτικό σε πόσο μεγάλη κλίμακα οι ψηφοφόροι γύρισαν την πλάτη στις δημόσιες προτιμήσεις τόσων πολλών ηγετικών (υποτιθέμενων) προσωπικοτήτων.
Όπως επιβεβαιώνεται από το αποτέλεσμα μπορεί ο κ. Καραμανλής και η κα Μπακογιάννη να είχαν επίγνωση της κατάστασης στη βάση, γιαυτό επεδίωξαν την ερήμην της βάσης κατεπείγουσα διαδοχή. Όμως οι υπόλοιποι που είχαν στενή ανάμειξη στην διαχείριση του κόμματος και της κυβέρνησης τα τελευταία χρόνια «ζούσαν στο δικό τους μικρόκοσμο», ξεκομμένοι τελείως από την λαϊκή ψυχολογία.
Εκώφευσαν στα μηνύματα των βουλευτικών εκλογών, δεν κατενόησαν την λαϊκή οργή για τα κυβερνητικά τους καμώματα, δεν ένοιωσαν την καθολική αγανάκτηση για την επιμονή τους σε αδιέξοδες προσωπικές στρατηγικές.


Φαίνεται λοιπόν ότι ο πρώτος στόχος της υγιούς νεοδημοκρατικής βάσης επετεύχθη.
Η πρώτη μάχη με το φαύλο κομματικό κατεστημένο έχει κερδηθεί. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί οι παλιοί μηχανισμοί και οι παρωχημένες νοοτροπίες, που ήθελαν το κόμμα σαν φέουδο-εφαλτήριο προσωπικής νομής της εξουσίας έχουν αυτοδικαίως παραιτηθεί των νοσηρών αντιλήψεων και επιδιώξεών τους.
Αυτό φαίνεται ότι φοβάται και ο κος Σαμαράς, που αναγκάσθηκε να περιλάβει στη επινίκια δήλωση του μια αήθη και ιστορικά πρωτότυπη προειδοποίηση ότι: «η βάση δεν θα ανεχτεί φαινόμενα υπονόμευσης της ενότητας». (Προφανώς κάτι ξέρει ή κάτι βασίμως φοβάται και προσπαθεί να προκαταλάβει ο νέος αρχηγός.)


Όμως η βάση έστειλε και ένα σαφές μήνυμα με την ψήφο της.
Με την θεαματική αποδοκιμασία όλων εκείνων, που συνδέθηκαν περισσότερο με το βίο και την πολιτεία του απελθόντος Προέδρου, αυτοί που έσπευσαν στις εσωκομματικές διαδικασίες διαδήλωσαν περίτρανα την απόλυτη απέχθεια τους στις πρακτικές της κυβερνητικής πενταετίας και κυρίως επαναδιατύπωσαν πανηγυρικά το αίτημα για συνολική ηθική κάθαρση της παράταξης.


Το μήνυμα αυτό είναι τόσο απλό απέριττο και σαφές, που αυθωρεί και παραχρήμα το συνέλαβε ο τρίτος των υποψηφίων.
Αν και ασθενής ο κος Ψωμιάδης, με τον οποίο σε πολλά μπορεί κανείς να διαφωνήσει, αλλά δεν μπορεί να μη του αναγνωρισθεί ότι διαθέτει καλλίτερο πολιτικό αισθητήριο από πολλούς στην ΝΔ, έσπευσε να δηλώσει ότι: «είναι τώρα η ώρα, να καθαρίσουμε το σπίτι μας, να διώξουμε τα παράσιτα, να ανασυνταχτούμε για να φέρουμε τη ΝΔ ξανά στη θέση που της αρμόζει».

Πράγματι λοιπόν αυτό είναι το αληθές μήνυμα της βάσης της ΝΔ.
Και βεβαίως όχι μόνον αυτής.
Είναι μια παλλαϊκή απαίτηση, ένας διακαής πόθος, που διαπερνά σύσσωμη την ελληνική κοινωνία, η οποία δεν παραλείπει να το διατυμπανίζει σε κάθε ευκαιρία, ανεξαρτήτως κοινωνικού επιπέδου και ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης.

Για αυτό και είναι ένα μήνυμα, που δεν απευθύνεται μόνο στον Κο Σαμαρά.

Απευθύνεται σε ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο της χώρας.

Απευθύνεται πρωτίστως στην σημερινή Κυβέρνηση και στον κο Παπανδρέου, οι οποίοι εξ ίσου θα κριθούν για την ηθική τους και θα αξιολογηθούν με βάση την ικανότητά τους να αποκαταστήσουν την χαμένη αξιοπιστία του πολιτικού προσωπικού και εν τέλει του διακυβερνητικού τους μοντέλου.


Είναι μια αναπόφευκτη αξιολόγηση, όπου η επίτευξη θετικής βαθμολογίας για την κυβέρνηση και τα κατ’ ιδίαν κόμματα αποτελεί αναγκαίο όρο για την ευρύτερη κοινωνική συνοχή.


Και προφανέστατα όσο πιο γρήγορα αυτό επιτευχθεί, τόσο αυξάνονται οι ελπίδες για ευρύτερη συμμετοχή των λαϊκών τάξεων και των κοινωνικών ομάδων στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση και επομένως οι ελπίδες για εθνική επιβίωση.

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009

Παλαιστίνιοι ενωθείτε...


Η παρουσία του Παπανδρέου με την ιδιότητα του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και κυρίως του ΠΑΣΟΚ στο συνέδριο της Φατάχ με γύρισε πίσω κάπου τρείς δεκαετίες.

Μου επανέφερε μνήμες από μια ιστορική εποχή των πρώτων χρόνων του Κινήματος.

Ξαναζωντάνεψαν αλησμόνητες εικόνες από την πρώτη Πανελλήνια συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ στο ξενοδοχείο Παρκ, όπου σαν ένας από τους νεότερους συνέδρους είχα την μεγάλη τύχη να συμμετάσχω σε μια συγκινησιακά έντονα φορτισμένη ατμόσφαιρα όπου ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου υποδεχόταν στο βήμα τον ηρωϊκό ηγέτη των Παλαιστινίων Γιασέρ Αραφάτ.

Τον Γιασέρ Αραφάτ, που ερχόταν όχι απλά για να διανθίσει με την παρουσία του τις οργανωτικές διαδικασίες ενός φίλου κόμματος, αλλά πρωτίστως για να εκφράσει την απέραντη ευγνωμοσύνη του Παλαιστινιακού λαού στον Ελληνικό λαό διά μέσου της ανεπανάληπτης προσωπικότητας του Ανδρέα Παπανδρέου, αυτού του παγκόσμιας ακτινοβολίας Έλληνα, που είχε αγκαλιάσει και είχε στηρίξει όσο κανείς άλλος την υπόθεση των Παλαιστινίων.

Ιστορικές στιγμές, μεγάλες ώρες…

Σήμερα οι δυό μεγάλοι άνδρες είναι πλέον απόντες. Η απουσία τους δεν είναι άμοιρη συνεπειών.

Τα προβλήματα στη Μέση Ανατολή βρίσκονται σίγουρα σε χειρότερη κατάσταση από ότι τα άφησαν.

Ο μαρτυρικός Παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αναζητά τη λύση του δράματός του, ενός δράματος, που αποτελεί αίσχος για τον σύγχρονο κόσμο.

Οι προσπάθειες του Γιώργου Παπανδρέου για την προώθηση μιας δίκαιης λύσης, τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους, την ειρηνική συμβίωση των λαών στην πολυτάραχη αυτή περιοχή είναι σίγουρα σπουδαίες και εποικοδομητικές.

Οι μίζεροι μυκηθμοί του ΚΚΕ και κάποιων δήθεν αριστερών είναι άνευ σημασίας. Πρόκειται για τις μικρόψυχες κραυγές της κουτοπόνηρης αλεπούς που «ό,τι δεν φτάνει το κάνει κρεμαστάρια…»

Ο παλαιστινιακός λαός όμως έχει χορτάσει από τσάμπα μεγαλοστομίες και εκ του μακρόθεν συμπαράσταση.

Έχει ανάγκη από ουσιαστική δράση, συντήρηση της διεθνούς κινητικότητας και κυρίως άμεση βελτίωση των βιοτικών του συνθηκών. Και αυτά χρειάζονται πρωτοβουλίες, που να διακρίνονται από γενναιότητα αλλά και ρεαλισμό…

Περισσότερο αξιοσημείωτες είναι οι ενστάσεις των ίδιων των Παλαιστινίων για την κατάσταση, που επικρατεί στη σημερινή Φατάχ.

Οι καταγγελίες του Φαρούκ Καντούμι ανεξάρτητα από το βαθμό βασιμότητάς τους δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες, γιατί αποτελεί ιστορικό στέλεχος της οργάνωσης και γιατί προφανώς απηχούν τις απόψεις και άλλων μελών της.

Και ακόμη βεβαίως σπουδαιότερη είναι η ευρύτερη διάσπαση των Παλαιστινίων σε διαφορετικές οργανώσεις, που μάχονται η μια την άλλη μερικές φορές με μεγαλύτερη ένταση από όση επιδεικνύουν έναντι των Ισραηλινών.

Πολύ σωστά λοιπόν το αίτημα, που διατυπώθηκε από τον Γιώργο Παπανδρέου στο συνέδριο της Φατάχ, αλλά και από τον Αμπντάλα της Αραβίας σε επιστολή του στον Αμπάς και φαίνεται να αποτελεί γενικευμένη σύσταση όλου του προοδευτικού κόσμου προς τους Παλαιστινίους είναι κοινό:

Φίλοι Παλαιστίνιοι σφυρηλατήστε με κάθε τρόπο την ενότητά σας.

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

Το Ψήφισμα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για το πραξικόπημα στην Ονδούρα.


Από τη στιγμή που αναρτήσαμε το αρχικό κείμενο για το πραξικόπημα στην Ονδούρα διατυπώνοντας την απαίτηση του προοδευτικού κόσμου για μια καθαρή θέση των Σοσιαλιστών, δεν σταματήσαμε να μπαίνουμε καθημερινά στην ιστοσελίδα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ψάχνοντας για κάποια αντίδραση. Όσο περνούσαν οι ώρες τόσο μεγάλωνε η ανησυχία μας.

Μόλις πριν λίγη ώρα δημοσιοποιήθηκαν τα αποτελέσματα των εργασιών του Μαυροβουνίου, όπου περιλαμβάνεται και ψήφισμα για την Ονδούρα.

Το παραθέτω ολόκληρο σε ελληνική μετάφραση.

Θεωρώ ότι είναι μια πολύ καθαρή θέση. Μια ελπιδοφόρα αντίδραση.

Προσδοκώ όμως και πιο αποτελεσματικές διεθνείς πρωτοβουλίες και τουλάχιστον να παραμείνει το θέμα στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας από όσους έχουν επίκεντρο των αξιών τους τον άνθρωπο και τη δημοκρατία:


Συμβούλιο Μαυροβουνίου – εργασία για ένα νέο διεθνές πλαίσιο για την οικονομία, την ειρήνη και την ασφάλεια, την δημοκρατία και το περιβάλλον

29-30 Ιουνίου 2009


Επίλυση στην Ονδούρα.

Πρωτότυπο: Ισπανικό

Το Συμβούλιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που συνεδριάζει σήμερα στην Μπούντβα, Μαυροβουνίου, καταδικάζει με την σκληρότερη γλώσσα το πραξικόπημα ενάντια στην κυβέρνηση του Προέδρου Χοσέ Μανουέλ Ζελάγια Ροσάλες στην Ονδούρα, όπως επίσης και την κράτηση του και καταναγκαστική εξορία από την χώρα, απαιτώντας την άμεση επανεγκατάσταση της δημοκρατικής και συνταγματικής ομαλότητας στο συγκεκριμένο έθνος της Κεντρικής Αμερικής.

Το συμβούλιο επίσης απαιτεί την άμεση επαναφορά του Προέδρου Ζελάγια, ενώνοντας την φωνή του με όλους τους δημοκρατικούς οργανισμούς και τα διεθνή σώματα όπως ο Οργανισμός των Αμερικανικών Κρατών, ΟΑΚ, και δηλώνει πως δεν θα αποδεχθεί την αναγνώριση καμίας κυβέρνησης που θα υποκριθεί την αντικατάσταση την νομίμου εκλεγμένης.

Την ίδια στιγμή, το Συμβούλιο αποκηρύσσει κάθε προσπάθεια δικαιολόγησης της απαράδεχτης ρίξης στην δημοκρατική ζωή στην Ονδούρα κάτω από οποιοδήποτε, πρόσχημα ή επιχείρημα.

Το Συμβούλιο εμφατικά καταδικάζει την βία, συμπεριλαμβανομένης και της αυθαίρετης κράτησης του Γραμματέα Διεθνών Σχέσεων, ο οποίος εξορίστηκε στο Μεξικό, όπως επίσης και την κράτηση άλλων προσώπων, απαιτώντας το σεβασμό της ελευθερίας τους και της φυσικής τους ακεραιότητας.

Η Δημοκρατία είναι ο μοναδικός εφικτός τρόπος για τους ελεύθερους ανθρώπους να διευθύνουν τις κρατικές υποθέσεις τους και να ανταπεξέλθουν στις προσδοκίες των πολιτών για καλύτερη διαβίωση, πρόοδο και ασφάλεια.

Το Συμβούλιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς αποφασίζει να παραμείνει αφοσιωμένο και σε επιφυλακή για τις εξελίξεις στην Ονδούρα, περιμένοντας την ικανοποίηση αυτού του επείγοντος δημοκρατικού αιτήματος από την διεθνή κοινότητα.

Το αγγλικό κείμενο καθώς και περισσότερες πληροφορίες για τις εργασίες της σύσκεψης στο Μαυροβούνιο, μπορείτε να τα βρείτε εδώ