Ο Θεός να μας φυλάξει από τους (δια)πραματευτάδες;

Μια απερίγραπτη ανατριχίλα, μια ηδονική αγαλλίαση, μια άφατη εθνική υπερηφάνεια πλημύρισε αναπάντεχα τις καρδιές εκατομμυρίων Ελλήνων στο άκουσμα της λυτρωτικής δήλωσης του Αντώνη Σαμαρά εξερχομένου του Πρωθυπουργικού Μεγάρου, ότι «επί τέλους τώρα γίνεται για πρώτη φορά διαπραγμάτευση» και κυρίως ότι είναι αποφασισμένος να συνεχίσει την προσπάθειά του.

Παρέλειψε  να διευκρινίσει ο μέγας αυτός εθνικός μας ήρωας (ο επονομαζόμενος και "σπόγγος") πώς, περί τίνος και με ποιούς έκανε την διαπραγμάτευση. Αλλά βεβαίως αυτά είναι … λεπτομέρειες.
Διότι όπως έχει προσφυώς επισημανθεί  πλειστάκις, όταν βρίσκεσαι εν τω μέσω μιας ευαίσθητης διαπραγμάτευσης δεν πρέπει να αποκαλύπτεις τα σχέδια, τα  τρικ και την τακτική σου.

Εξ άλλου δε μικρή σημασία έχει αν βρίσκεσαι λάθος ώρα στο λάθος δωμάτιο και συζητάς με τους λάθος ανθρώπους. Δηλαδή τι πειράζει αν ο κος Σαμαράς ήταν στο σαλόνι του Μαξίμου και συζητούσε με τους ομολόγους του αρχηγούς των κομμάτων μνημονιακής συνεργασίας, ενώ η «διαπραγμάτευση» γινόταν με την τρόϊκα κάποια άλλη ώρα σε κάποιο άλλο σκοτεινό δωμάτιο; 
Σε τελική ανάλυση σημασία δεν έχει τι ακριβώς συμβαίνει, αλλά πώς το φαντασιώνεται κανείς.
Και στην σύγχρονη Ελλάδα πολιτική είναι η τέχνη του να επικοινωνείς την φαντασίωσή σου στον λαουτζίκο.
 
Κάπως έτσι άλλωστε μια ολόκληρη επικαιρότητα περιστρέφεται ως συνήθως σε λάθος θέμα.
Διότι το θέμα δεν είναι τι μέτρα ακριβώς θα μας επιβάλουν. Το ζήτημα είναι για ποιό άραγε λόγο θα μας συμβεί αυτό.
Περί αυτού όμως ελάχιστη έως καθόλου είναι η δημόσια συζήτηση.
 
Μας λένε απλώς ότι έτσι θα επιτύχουμε περικοπή του χρέους και θα πάρουμε και 130 εκατομμύρια για να παραμείνουμε στο ευρώ, να αποφύγουμε  την χρεωκοπία και να πάμε σε εκλογές (;).
Δεν μας λένε ότι θα μας περικόψουν εκατό εκατομμύρια, αλλά στο καπάκι θα μας χρεώσουν με εκατόν τριάντα. Δεν μας λένε ότι τα εκατό που θα περικοπούν δεν θα είναι τόσο από ξένους δανειστές, που ή έχουν ξεφορτωθεί  εγκαίρως τα ομόλογα ή τα έχουν αγοράσει σε εξευτελιστικές τιμές, αλλά από Ελληνικές τράπεζες και από ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία. Δεν μας λένε ότι από τα εκατόν τριάντα τα τριάντα είναι ούτως ή άλλως υπόλοιπο του προηγούμενου πακέτου, που καταχρηστικώς και αθετώντας την πρώτη συμφωνία καθυστέρησε να μας καταβάλει η τρόϊκα. Ότι τα τριανταεπτά θα δοθούν αμέσως στις ελληνικές τράπεζες για την «ανακεφαλαίωσή» τους.  Ότι καμιά τριανταριά θα καταβληθούν στους ομολογιούχους για την συμμετοχή τους στο PSI. Ότι δεκαπέντε θα φύγουν για το περιβόητο ομόλογο του Μαρτίου, ενώ τα ψίχουλα που απομένουν καλύπτουν δεν καλύπτουν τα υπόλοιπα τοκοχρεολύσια του τρέχοντος έτους.

Δηλαδή «άνθρακες ο θησαυρός». Για άλλη μια φορά όλα αυτά τα δισεκατομμύρια θα διολισθήσουν μαγικά στις τσέπες των επιτηδείων και των συνεργατών τους, ενώ  ο λαουτζίκος θα φορτωθεί με επαχθή χρέη μέχρι τρίτης γενεάς και στην καλύτερη των περιπτώσεων, αν το επιτρέψουν οι εταίροι μας και οψέποτε γίνουν εκλογές θα του μείνει από τα τρία …ο Σαμαράς  (Αυτό είναι μια ακόμη φαντασίωση του εθνικού διαπραματευτή μας του γνωστού με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «σπόγγος»).

Μα θα αναρωτηθεί κάποιος αν αληθεύουν όλα αυτά τότε ψέματα είπε ο κύριος αρχηγός της αξιωματικής συγκυβέρνησης εξερχόμενος του Πρωθυπουργικού μελάθρου και δηλώνοντας υπερηφάνως ότι πρώτη φορά έγινε διαπραγμάτευση;
Η απάντηση είναι όχι. 
Ο φέρελπις αυτός φωστήρας της πολιτικής έλεγε αλήθεια.
Μόνο που παρεξηγήθηκαν οι δηλώσεις του. Αυτό που είπε ο άνθρωπος είναι ότι εισήλθε στο κλαμπ των εθνικών δια-πραματευτών και έβαλε την δική του σφραγίδα, με το ειδικό βάρος που διαθέτει, στην συντελούμενη ολοκληρωτική δια-πραμάτευση.
Πώς ήταν οι παλιοί πραματευτάδες, που γύρναγαν από ρούγα σε ρούγα και από παζάρι σε παζάρι και πούλαγαν την πραμάτεια τους;.  Ε! ένα τέτοιο πράμα επί  το μεγαλοπρεπέστερον βεβαίως-βεβαίως είναι οι εθνικοί μας πραματευτές, που εκτελούν το θεάρεστο έργο να γυρολογούν από εταίρο σε εταίρο και από «αγορές» σε «αγορές» και να ξεπουλούν τον εθνικό πλούτο, την δημόσια αλλά και την ιδιωτική περιουσία της χώρας.
 
Τώρα γιατί μίλησε για δια-πραγματευτές και όχι για πραματευτές;
Απλούστατα γιατί ο άνθρωπος ήθελε να ακριβολογήσει και το όλο αλισβερίσι δεν το κάνουν ως γνωστόν απ’ ευθείας οι τρείς κυβερνητικοί συνεταίροι, αλλά γίνεται διά του κου Παπαδήμου.

Ηθικόν δίδαγμα: Κατόπιν όλων αυτών που μας συμβαίνουν το μόνο, που μπορούμε να ευχηθούμε ως έθνος είναι "Θεός φυλάξοι" από τους εθνικούς (δια)πραματευτές.
Ας μη ξεχνάμε όμως και τον αρχαίο ημών πρόγονο, ο οποίος δεν παρέλειπε σε παρόμοιες περιπτώσεις να συμβουλεύει «Συν Αθηνά και χείρα κίνει» (ή επί το μεταγενέστερον και χριστιανικότερον «Άη Νικόλα βόηθα με. Ταράξου να σε βοηθήσω…»).
 

Κόκκινες νερομπογιές και πλαστελίνες...

Σοβαρές πιθανότητες εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι αυτήν την ώρα, όπως διαρρέεται από πολιτικούς κύκλους προσκείμενους στην κυβέρνηση, να αναβληθεί εκ νέου η συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών με τον Πρωθυπουργό για τον τελικό προσδιορισμό των «κόκκινων γραμμών» της Ελληνικής πλευράς.

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, που προκύπτουν από ανεπίσημες πηγές των προθαλάμων των καφενείων των τριών κομμάτων, ο λόγος της καθυστέρησης της σπουδαίας αυτής συνάντησης εστιάζεται στο γεγονός ότι μέχρι αυτή την ώρα αναζητείται το κατάλληλο υλικό για την χάραξη των περιβόητων «κόκκινων γραμμών». Διότι , όπως διευκρινίζουν οι καθ’ όλα αναξιόπιστοι αυτοί κύκλοι, από τους οποίους αντλούμε τις αμφιβόλου ποιότητος πληροφορίες μας, στις προηγούμενες συναντήσεις ο μεν κος Παπανδρέου χρησιμοποιούσε τα κραγιόνια του, ο κος Σαμαράς προτιμούσε τις νερομπογιές του, ενώ ο κος Καρατζαφέρης επέμενε με φανατισμό στις πλαστελίνες του.

Όμως, όπως τους ενημέρωσε ο κος Παπαδήμος μετά την επιστροφή από το πρόσφατο ταξίδι του στις Βρυξέλες, αυτά τα παραδοσιακά υλικά αποδείχθηκαν ακατάλληλα για να προσφέρουν μια «κόκκινη γραμμή» αρκούντως ανθεκτική απέναντι στην μαύρη και άραχλη γραμμή του Γερμανικού οικονομικού σουρεαλισμού.

Επιμύθιον: Μακάριοι οι παιδιαρίζοντες έως εσχάτου γήρατος, όμως οι «κόκκινες γραμμές» δεν γίνονται μόνο με πλαστελίνη, θέλουν αρετήν και τόλμην.

Οι τέσσερεις Πρωθυπουργοί της Ψωροκώσταινας του 2012

Θαύμα!!! Συμβιβάσθηκαν οι συμβιβασμένοι….

Αφού επί εβδομάδες οι αξιοθρήνητοι δελφίνοι του ΠΑΣΟΚ κτυπούσαν τα «τύμπανα του πολέμου» προβαλλόμενοι καθ’ υπερβολή από τα χαζοκάναλα και τους φίλα προσκείμενους στην πολιτική ανοησία αργυρώνητους κοντυλοφόρους, προσήλθαν εν χορδαίς και οργάνοις στο εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, που δεν είναι ούτε εθνικό (αφού συγκροτείται από αριστίδην πρωτοκλασάτους και «επίλεκτους» παρατρεχάμενούς τους) ούτε συμβούλιο, (αφού ως γνωστόν δεν συν-βουλεύονται, ούτε συναποφασίζουν, αλλά απλώς παρακολουθούν και χειροκροτούν μια διαχρονική πασαρέλα τυχοδιωκτών αενάως μεταλλασσόμενων και μονίμως ανακυκλούμενων στην ηγεσία ενός κόμματος χωρίς βάση).

Και ενώ όλα τα «διαφημιστικά τρέιλερ» προανήγγελλαν το μεγάλο χαλασμό, την μεγάλη σφαγή, την μεγάλη διάσπαση , ω! του θαύματος… προέκυψε ο μεγάλος συμβιβασμός!!!

Αυτοί οι μεγάλοι οραματιστές, οι ανυπέρβλητοι αγωνιστές, οι ακάματοι διεκδικητές, έκαναν αυτό που είχαν μάθει να κάνουν με επιτυχία τόσα χρόνια:
Αφού είχαν συμβιβαστεί, με το ΔΝΤ, είχαν συμβιβαστεί με την τρόϊκα, είχαν συμβιβαστεί με τους οίκους αξιολόγησης, είχαν συμβιβαστεί με τους δανειστές, τις τράπεζες και τους κάθε λογής κερδοσκόπους, είχαν συμβιβασθεί με τις πολυεθνικές και τα ξένα συμφέροντα, είχαν συμβιβασθεί με τους καναλάρχες , τους εργολάβους, τους μεσάζοντες, είχαν συμβιβασθεί με τους κλέφτες, τους απατεώνες και όλη την διαπλοκή, είχαν συμβιβασθεί με τον φιλελευθερισμό, τον αυταρχισμό και τον ολοκληρωτισμό, την αναλγησία, την αναισχυντία και την λαϊκή κατακραυγή….

Τελικά συμβιβάσθηκαν και μεταξύ τους….

Έτσι ο λαός μπορεί πλέον να κοιμάται ήσυχος…

Οι πολιτικοί αυτοί ογκόλιθοι θα συνεχίσουν ενωμένοι να τον εξουσιάζουν και να τον σώζουν μαζί με τους άλλους ήρωες της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, που συγκροτούν αυτήν την αγία κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας.

Μετά από αυτή τη χαρμόσυνη είδηση που βγήκε από το εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ κάθε πικραμένος βρήκε ξανά το χαμόγελό του.

Κάθε ταπεινός και καταφρονεμένος ξαναβρήκε παρηγοριά.

Κάθε φτωχός και άμοιρος ξαναβρήκε την ελπίδα.

Ο τόπος ολόκληρος ξαναμπήκε σε τροχιά προσδοκίας και προοπτικής…


Υ.Γ Είχα κάποτε ένα εξαιρετικό φίλο, ο οποίος κάθε φορά που ξεκινούσε για νυκτερινή διασκέδαση συνήθιζε να λέει:
« Άντε πάμε. Έχουμε δικαίωμα να εκτεθούμε.» Και όταν είχε πιο πολύ κέφι έλεγε : «Έχουμε δικαίωμα απόψε να γίνουμε ρεζίλι…»

Ας είναι καλά ο κος Χρυσοχοΐδης, που μου τον θύμισε με την δήλωσή του ότι έχει δικαίωμα να είναι υποψήφιος…

Ο δωδεκάλογος του Ιζνογκούντ.

Μια παλιά παροιμία λέει: «Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται».

Στην αναμπουμπούλα λοιπόν της ελληνικής εθνικής τραγωδίας δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι «χαρούμενοι λύκοι». Και μη νομίζετε ότι αυτοί είναι μόνο κάποιοι κερδοσκόποι ή κάποιοι μαυραγορίτες.

Μπορείς να τους συναντήσεις παντού. Ακόμα και στον «όμορφο κόσμο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο» της πολιτικής.

Μπορεί για τους περισσότερους η παρούσα κρίση και οι ατυχείς έως αλλοπρόσαλλοι χειρισμοί να σημάνουν την ολοκληρωτική εξαφάνισή τους από το πολιτικό σκηνικό του αύριο.

Δεν λείπουν όμως και εκείνοι, που αναγνωρίζουν στην παρούσα άθλια πολιτική συγκυρία την μοναδική τους ευκαιρία για να πατήσουν επί των «πτωμάτων» των πολιτικών τους αντιπάλων και των ερειπίων της χώρας και να υλοποιήσουν τους διακαείς ανεκπλήρωτους πόθους τους, αυτούς τους πόθους που «ο κόσμος έχει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι».

Σ’ αυτά λοιπόν τα καλόπαιδα με τους ευγενείς στόχους και τα υψηλά ιδανικά, που ανέκαθεν καιροφυλακτούσαν και τους έτρωγε το μαράζι για το πότε και πώς θα καταφέρουν να γίνουν «χαλίφες στη θέση του χαλίφη», αυτούς τους χαριτωμένους «Ιζνογκούντ» της αξιοθρήνητης σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας, είναι αφιερωμένες εξαιρετικά «οι οδηγίες μας για επίδοξους Πρωθυπουργούς».

Για να έχει κανείς ελπίδες να γίνει Πρωθυπουργός, οφείλει πρωτίστως και κυρίως να τύχει της ευνοίας του ξένου παράγοντα. Ως εκ τούτου καλέ μου Ιζνογκούντ:

1) Δεν πρέπει να χάνεις ευκαιρία να τρέχεις στις Βρυξέλες και να ξημεροβραδιάζεσαι σε συναντήσεις με την Ευρωπαϊκή ελίτ, δεξιώσεις, δείπνα και πάσης φύσεως κοινωνικές συναναστροφές με κοινοτικούς αξιωματούχους, έτσι ώστε να τους γίνεις αναγνωρίσιμος και, ει δυνατόν, οικείος.

2) Επειδή όμως δεν αρκεί να είσαι αναγνωρίσιμος και οικείος, αλλά πρέπει να γίνεις και ευχάριστος και συμπαθής, οφείλεις να είσαι μονίμως ευφρόσυνος και χαμογελαστός και να συμπεριφέρεσαι όσο πιο χαζοχαρούμενα μπορείς.

3) Επειδή όμως δεν αρκεί να είσαι ευχάριστος, αλλά πρέπει να είσαι και χρήσιμος στη βαρωνεία των Βρυξελών και τους οικονομικούς πάτρωνές της, θα πρέπει να μη χάνεις ευκαιρία για να την πείθεις ότι είσαι ο δικός της άνθρωπος.

4)Όταν σε επιπλήττουν για τις «αταξίες σου», εσύ θα πρέπει με ύφος κόσμιο και υποτακτικό να εξηγείς ότι δεν είσαι «κακό παιδί», αλλά ένας πειθήνιος και ικανός «υπηρέτης», πρόθυμος να εφαρμόσεις τα νέα εναλλακτικά τους σχέδια εάν τα νυν εφαρμοζόμενα αποτύχουν και δεν καταφέρουν την ολική καταστροφή της χώρας.

5)Όταν κάποιος βαρύγδουπος Κοινοτικός αξιωματούχος προσβάλλει με αλαζονικές δηλώσεις την εθνική αξιοπρέπεια της χώρας σου, προαναγγέλλοντας π.χ ότι θα χάσει την εθνική της ανεξαρτησία, εσύ πρέπει να τον λούζεις με επαίνους και κολακείες, λέγοντας λόγου χάρη πόσο φιλέλληνας είναι και πόσο προσπαθεί να βοηθήσει την Ελλάδα να ξεπουληθεί μια ώρα αρχύτερα.

6)Επειδή έτσι κι αλλιώς οι Ευρωπαίοι ομόλογοί σου είναι μεγαλομεσίτες ιδιωτικών συμφερόντων των χωρών τους, θα πρέπει να τους πείσεις ότι είσαι ο κατάλληλος άνθρωπος για να βοηθήσεις την κερδοφορία τους. Πρέπει λοιπόν να πρωτοστατείς στην «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας και να είσαι ιδιαίτερα επινοητικός και αποτελεσματικός στη μεθόδευση διείσδυσης των ξένων επενδυτών στην Ελλάδα με «φαστ τρακ» και άλλες διευκολύνσεις την ίδια στιγμή, που θα εξοντώνεις τους εγχώριους επιχειρηματίες με φόρους και χρηματοοικονομική ασφυξία.

7) Στις διαπραγματεύσεις για δάνεια να είσαι συγκαταβατικός και να μην κάνεις παζάρια στα επιτόκια, γιατί αυτά είναι για «καλό σκοπό» και κινδυνεύεις να φανείς αγνώμων και τσιφούτης.

8) Όσους πολιτικούς, διοικητικούς παράγοντες, κληρικούς (πρωταγωνιστές σκανδάλων) διαμεσολαβούν «με το αζημίωτο» στις σχέσεις δημοσίου με ιδιώτες «μεγαλοεπενδυτές» απατεώνες, θεώρησέ τους φυσικούς συμμάχους στους προσωπικούς σου σχεδιασμούς και επομένως μη τους καταδιώξεις, αλλά προστάτευσέ τους με κάθε τρόπο από τους ουτοπιστές και γραφικούς, που επιζητούν την παραδειγματική τους τιμωρία.

9) Σε έξοδα παραστάσεως, αμοιβές παρατρεχάμενων και μοίρασμα λουφέδων στα ΜΜΕ δεν πρέπει να είσαι καθόλου φειδωλός γιατί είναι δαπάνες που σου φτιάχνουν την εικόνα.

10) Αντίθετα περικοπές σε μισθούς, ημερομίσθια, συντάξεις, επιδόματα, κοινωνικές παροχές αποδεικνύουν πολιτικό ρεαλισμό, υπευθυνότητα και πατριωτισμό.

11) Ψέματα, υποσχέσεις, κροκοδείλια δάκρυα και πάσης φύσεως θεατρινισμοί εξυπακούεται ότι αποτελούν επιβεβλημένα εργαλεία παραπλάνησης των ιθαγενών ψηφοφόρων.

12) Στις τυχόν αντιδράσεις ατίθασων συμπολιτών σου πρέπει να είσαι σκληρός και αδυσώπητος. Χωρίς ενδοιασμό να επαινείς την αστυνομία που τους σπάει τα κεφάλια. Έτσι θα δείχνεις πόσο αδίστακτος και αποφασισμένος θα είσαι στην εκτέλεση του όποιου έργου σου ανατεθεί.

Αυτά τα ολίγα τήρησε με ευλάβεια, χωρίς παρέκκλιση και αμφιταλαντεύσεις, σίγουρος ότι βρίσκεσαι στο σωστό δρόμο να πάρεις το χρίσμα για την πρωθυπουργία της αποικίας.

Τώρα αν παρ’ ελπίδα οι συμπατριώτες σου σε αποδοκιμάζουν και βλαστημούν την ώρα που σε ψήφισαν, μη στενοχωρηθείς. Κάθε δουλειά έχει κέρδη και ζημίες.

Και αν αντί για ένδοξος πρωθυπουργός καταλήξεις αποδιοπομπαίος γάιδαρος, τι να γίνει είναι μες στους κινδύνους του επαγγέλματος…

Θαύμα Θαυμάτων...

Όσοι πιστεύουν ότι στην εποχή μας δεν γίνονται πλέον θαύματα, θα πρέπει να μεταβάλλουν άποψη.

Όσοι νομίζουν ότι όταν το πολιτικό σύστημα βυθίζεται στην αμαρτία, χάνει και τη θεία χάρι, οφείλουν να το ξανασκεφθούν.

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών κατέδειξαν ότι εκεί που θριαμβεύει η διαφθορά, εκεί όπου απλώνεται η ανομία, εκεί όπου βασιλεύει η απελπισία, εκεί παρεμβαίνει θαυματουργικά ο Ύψιστος για να δώσει φώτιση στους πρωτοκλασάτους πολιτικούς, παραμυθία στον άφρονα και αγνώμονα όχλο και ελπίδα σωτηρίας στους ελεήμονες διεθνείς τοκογλύφους μας.

Και δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι ο Κύριος επέλεξε αυτή την μικρή γωνιά του πλανήτη, όπου κατοικεί αυτός ο υπερούσιος ορθόδοξος λαουτζίκος, προκειμένου να καταδείξει το μεγαλείο της φιλευσπλαχνίας του, διασώζοντας την εσχάτη στιγμή την πρωθυπουργική καρέκλα και δι αυτής ολόκληρη της ζώνη του ευρώ.

Δεν χωρεί καμία αμφιβολία, καθόσον το θαύμα του οποίου γίναμε όλοι μάρτυρες συνετελέσθη με το ίδιο πανομοιότυπο τρόπο, που γνωρίζουμε από την καινή διαθήκη για την περίπτωση φωτίσεως του Αποστόλου Παύλου (μεγάλη η χάρη του).

Όπως ακριβώς τότε έτσι και προχθές, είναι προφανές ότι κατά την εσχάτη στιγμή όπου το κυβερνητικό κόμμα κατέρρεε σπαρασσόμενο από εσωτερικές διαμάχες και ο κος Παπανδρέου ελοιδωρείτο και κατεδιώκετο από πληθώρα στελεχών υπήρξε θεία επιφοίτηση, η οποία μετέβαλε άρδην τον αδελφοκτόνο ψυχισμό και την αυτοκαταστροφική διάθεση των διωκτών του Πρωθυπουργού.

--«Πάρι, Πάρι και εσύ τέκνον Παντελή διατί διώκετε τον αδελφόν σας Γεώργιο; Και εσύ ανυπόμονε Ευάγγελε, διατί συνωμοτείς εναντίον του αδελφού σου;», φαίνεται να ήχησε αυστηρή η φωνή του Πανάγαθου στους παραστρατημένους πολιτικούς εγκεφάλους.

Και ευθύς αμέσως έγινε θαύμα θαυμάτων!!!

Οι ορκισμένοι πολέμιοι των αντιλαϊκών μέτρων και ανηλεείς διώκτες του Πρωθυπουργού, κκ. Πάρις Κουκουλόπουλος και Παντελής Οικονόμου ανέβλεψαν μετά την θεία επιφοίτηση, κατάλαβαν το μέγεθος της πλάνης τους και προσέτρεξαν μεταμελημένοι στον κο Παπανδρέου προσφέροντάς του πίστη και χέρι βοηθείας.

Ομοίως από τη μια στιγμή στην άλλη ο κος Ευάγγελος Βενιζέλος εγκατέλειψε την τεράστια (Ιουλιανή μεσούντος του Ιουνίου) «συνομωσία ανατροπής της κυβέρνησης» και προσήλθε αποφασισμένος να πράξει το πατριωτικό του καθήκον στήριξης του αγωνιζόμενου υπέρ βωμών και εστιών Πρωθυπουργού.

Και βεβαίως ο μεγαλόψυχος κος Παπανδρέου διακρίνοντας αμέσως την θεϊκή βάση αυτής της ανέλπιστης μεταστροφής, έκανε την ατομική του υπέρβαση, παραμέρισε την προσωπική του δυσαρέσκεια και προήγαγε τους μεταμεληθέντες αντιπάλους του σε υπουργούς στυλοβάτες του μνημονίου.

Και την επομένη ημέρα στη Βουλή άνοιξαν οι ουρανοί (που κρατούν τα κεραμίδια ξεκάρφωτα) και τα γνωστά «εξαπτέρυγα της ανάγκης» και τα «χερουβείμ της ανοησίας» έψαλαν εν χορώ το Δόξα εν υψίστοις Τροϊκανοίς και επί ΠΑΣΟΚ ειρήνη, εν Ευρωζώνη ευδοκία…

Και μέσα σε αυτή την ιλαρή και ευφρόσυνη θαυματουργική ατμόσφαιρα ο νέος Τσάρος της Οικονομίας κατελήφθη από θείο οίστρο και υποσχέθηκε στους καταχειροκροτούντες και δοξάζοντες συναδέλφους του ότι οσονούπω θα πείσει τους «αγανακτισμένους» να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Δεν θέλω να φανώ άπιστος Θωμάς, όμως φοβούμαι ότι και τα θαύματα, κε Αντιπρόεδρε, έχουν τα όριά τους…

ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ:Η μαγευτική εσωτερική αρμονία των σκανδάλων.

«Σε κάθε περίπτωση, τόσο η υπόθεση των υποβρυχίων, αλλά και όποια άλλη έλθει στην Βουλή, θα ερευνηθεί, γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν θα σταματά να ρίχνει φως σε όλα».
Γ.Α.Παπανδρέου (Από το βήμα της Βουλής. Πρωταπριλιά 2011).

Έκθαμβος παραμένει ο μέσος Έλλην ("κοπρίτης", "μπαταχτσής", "τζαμπατζής", "φοροφυγάς"), από το "άπλετο φως", που αναβλύζει από τις προηγούμενες εξεταστικές επιτροπές, οι οποίες χάρη στις συντονισμένες ενέργειες Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης επέτυχαν την πανηγυρική συγκάλυψη όσων ζοφερών σκανδάλων επελήφθησαν.

Έμπλεος θαυμασμού για τους αδαμάντινους χαρακτήρες των μελών των εξεταστικών, που με υψηλό αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, άκαμπτο πατριωτικό φρόνημα και κυρίως άτεγκτη περί δικαίου συνείδηση δεν δίστασαν ούτε στιγμή να προστατεύσουν την κοινή γνώμη από την γνώση ψυχοφθόρων στοιχείων, καταθλιπτικών συμβάντων και ανούσιων περιστατικών. Από ζοφερές υποθέσεις η δημοσιότητα λεπτομερειών των οποίων θα μπορούσε να πικράνει τους πολίτες και να σκιάσει την άμωμη και αμόλυντη εικόνα του πολιτικού κόσμου της χώρας, δίδοντας λαβή για πικρόχολα σχόλια σε ανθελληνικά κέντρα της αλλοδαπής.

Οποία οξυδέρκεια! Οποία δύναμη ψυχής! διακρίνει αλήθεια αυτούς τους αγαθούς πατέρες του Έθνους, αυτούς τους ακοίμητους φρουρούς της Δημοκρατίας, αυτούς τους ακατάβλητους μαχητές της δικαιοσύνης, αυτούς τους ασυμβίβαστους φύλακες της Δημόσιας περιουσίας ώστε να μην παρασυρθούν από την άφρονα κοινή γνώμη και να μην υποκύψουν στον πειρασμό να συνεδριάζουν δημοσίως και να κοινοποιούν στους κακόπιστους καλοθελητές ασήμαντες παρατυπίες εξεχουσών πολιτικών προσωπικοτήτων και εντιμότατων δημόσιων λειτουργών.

Μετά λοιπόν από το οργιώδες, ιλαρόν και ζωοφόρον φως της αλήθειας, της διαφάνειας και δικαιοσύνης, που αμφότερες οι Κυβερνήσεις προσέφεραν από το 2004 μέχρι σήμερα, πως να μην αισθάνεται υπερήφανος και δικαιωμένος ο Ελληνικός λαός; Πως να μη νοιώθει ασφαλής πλέον ως προς την παρούσα διαχείριση των οικονομικών της χώρας; Πώς να μη είναι βέβαιος ότι για άλλη μια φορά στην νέα υπόθεση των υποβρυχίων θα αστράψει η καθαρή αλήθεια και θα πέσει βαρύς ο πέλεκυς της δικαιοσύνης σ' αυτούς τους βάσκανους, τους λίγους, τους ελάχιστους, που …τολμούν να υποψιάζονται μίζες και λοβιτούρες σε θέματα υψίστης εθνικής ασφαλείας, όπως οι προμήθειες οπλικών συστημάτων των ενόπλων μας δυνάμεων.

Και πιο πολύ σιγουριά αισθάνεται ο μεμψίμοιρος λαουτζίκος αφού διακρίνει ότι στην παρούσα υπόθεση πληρούνται κατά τρόπο υποδειγματικό οι προϋποθέσεις ασφαλούς διαλεύκανσης του σκανδάλου. Τουτέστιν ενέχονται ισοπόσως, ισομερώς και ακριβοδικαίως δύο εξέχοντα στελέχη από κάθε κόμμα εξουσίας.
Υπάρχει δηλονότι αυτή η εσωτερική αρμονία που χαρακτηρίζει την άδολη αρχιτεκτονική δομή μορφής και περιεχομένου των σκανδάλων. Αυτή η περίτεχνη εσωτερική ισορροπία, που κάποιοι κακόπιστοι υποπτεύονται ότι προοιωνίζει αμοιβαίους συμψηφισμούς και βδελυρά κουκουλώματα.
Οποία κακοήθεια! Οποίον σφάλμα!
Ενώ η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι αυτή η ισομερής κομματική εμπλοκή αποτελεί αντιθέτως τον δημιουργικό σπόρο, ο οποίος παράγει ευγενή άμιλλα μεταξύ των κομμάτων εξουσίας για να "φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο", "για να ριφθεί άπλετο φως", "για να λάμψει η αλήθεια έστω και αν ματώσουν"....

Ερώτημα κρίσεως:
Τώρα που ο εξοχότατος Υπουργός Εθνικής Άμυνας ανακάλυψε την δυνατότητα του Ελληνικού Δημοσίου να παρίσταται ως πολιτικός ενάγων σε δίκες τέτοιου είδους, μήπως είναι καιρός να ενημερώσει κάποιος και τον εκλαμπρότατο Υπουργό Οικονομίας ότι το Δημόσιο νομιμοποιείται να καταθέσει αγωγές αποζημιώσεως εναντίον όλων όσων το εζημίωσαν και μάλιστα ανεξαρτήτως εάν το αξιόποινο των εγκληματικών πράξεων ή παραλήψεών τους έχει παραγραφεί ή όχι;

Θέλει αρετή και τόλμην η εθνική ανεξαρτησία

Don’t fuck with Ιseland! We may not Have cash, but we"ve got ash!

Το μπλουζάκι που έχει γίνει ανάρπαστο αυτές τις μέρες στη μεγάλη Βρετανία λέει με μεγάλη δόση χιούμορ και σε ελεύθερη μετάφραση:

«Μη παίζετε με την Ισλανδία. Μπορεί να μην έχουμε χρήματα, αλλά έχουμε ηφαιστειακή στάχτη».

Το μήνυμα βεβαίως είναι σαφές. Ο Ισλανδικός λαός, απέδειξε πρόσφατα ότι δεν διαθέτει μόνο στάχτη, αλλά και εθνική συνείδηση και άκαμπτο φρόνημα. Πολύ περισσότερο μια πολιτική ηγεσία με υποδειγματική δημοκρατική ευαισθησία.

Διότι ως γνωστόν ο Πρόεδρος της χώρας αυτής άσκησε veto σε νομοσχέδιο της ισλανδικής κυβέρνησης, που επεδίωκε να επικυρώσει διεθνή συμφωνία, η οποία προέβλεπε την αποπληρωμή στο διάστημα από το 2016-2024 χρέους 5.4 εκ. ευρώ σε Άγγλους και Γερμανούς επενδυτές (=κερδοσκόπους), οι οποίοι έχασαν τα χρήματά τους εξ αιτίας της χρεοκοπίας μιας Ισλανδικής επενδυτικής τράπεζας.

Με ένα εκκωφαντικό ΟΧΙ (93%), στο δημοψήφισμα που επηκολούθησε, οι Ισλανδοί πολίτες απάντησαν σθεναρά στο ΔΝΤ και την ΕΕ ότι τα χρέη προς τους κερδοσκόπους θα πρέπει να τα πληρώσουν αυτοί που τα δημιούργησαν, τουτέστιν οι Γερμανοί, οι Ολλανδοί και οι Εγγλέζοι μαζί με τους Banksters, (ιδιωτικές και κρατικές τράπεζες, που συνηθίζουν να αποκαλούν με το φαντασιακό νεφελώδες όνομα «αγορές»). Το αποτέλεσμα ήταν ότι ενώ την προηγουμένη του δημοψηφίσματος όλα τα πολιτικά και οικονομικά θηρία του πλανήτη απειλούσαν να κατασπαράξουν τους «αναιδείς» Ισλανδούς, την επομένη του δημοψηφίσματος ζητούσαν να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με «πεσμένα τα φτερά» και πάντως διατεθειμένοι να επαναδιαπραγματευθούν με πολύ καλύτερους όρους τη λύση ενός προβλήματος, που αντικειμενικά αυτοί οι ίδιοι (Ευρωπαϊκές και αμερικανικές τράπεζες με επαγγελματικά ανεπαρκείς πολιτικούς) είχαν δημιουργήσει.

Ηθικό δίδαγμα: Ακόμα και ένας πολύ μικρός, καταχρεωμένος και αντικειμενικά αδύναμος λαός, μπορεί να υπερασπιστεί την εθνική του ανεξαρτησία όταν έχει υψηλό εθνικό φρόνημα και αποφασίζει ενωμένος να υπερασπισθεί το δίκαιο του. Ή με πιο απλά λόγια αυτό που έχουμε πεί κι άλλη φορά «Και οι άγιοι φοβέρα θέλουνε και η ΕΕ ματσούκα» (ενίοτε).

Όμως τι θα μπορούσαμε άραγε να γράψουμε εμείς στα δικά μας μπλουζάκια από Δευτέρα;

Ότι παίξτε ελεύθερα με την Ελλάδα γιατί έχουμε μια «δημοκρατία» όπου οι πολιτικοί προεκλογικά υπόσχονται στους πολίτες αυτό που εκείνοι θα ήθελαν να ακούσουν και μετεκλογικά κάνουν αυτό που «οι εταίροι» τους υπαγορεύουν;

Ή μήπως μη παίζετε με την Ελλάδα γιατί εδώ έχουμε ένα διεφθαρμένο σύστημα, όπου οι μισοί πολιτικοί εμπλέκονται σε σκάνδαλα και κακοδιαχείριση και οι άλλοι μισοί τους ανέχονται ή τους καλύπτουν διαχρονικά, πιθανότατα ως ορθόδοξοι χριστιανοί πειθόμενοι στην σχετική Κυριακή εντολή «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω»;