Habemus Triumviratum.

Βροντάει κι αστράφτει η Βουλή, σημαίνουν τα επουράνια

Στέκουν οι τρείς καμαρωτοί, σα γύφτικα σκεπάρνια.  

 

Διανύουμε (απ)αισίως την 21^η ημέρα του μηνός Ιουνίου του σωτηρίου έτους 2012 και η χώρα παραμένει σε ακυβερνησία, παρά τις προσδοκίες της κοινοτικής γραφειοκρατίας και της εγχώριας δημοσιογραφίας.

Διαθέτουμε  όμως φέρελπι και ευτυχή πρωθυπουργό και το κυριότερο μπορούμε πλέον απέναντι στην επάρατη τρόϊκα των δανειστών, να αντιπαρατάξουμε την δική μας εθνοσωτήρια τρόϊκα:

Οι κοι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης αποτελούν την σύγχρονη ελληνική τριανδρία, η οποία εγγυάται από τούδε και στο εξής την λαμπρή πορεία της φυλής προς το ένδοξο πεπρωμένο της.

Επί τέλους ο σύγχρονος Άτλας κος Βεγγέλης Βενιζέλος, οποίος κατά δήλωσή του «κρατούσε στους ώμους του» την τύχη της χώρας δίνοντας μόνος την μάχη για την σωτηρία της πατρίδας, θα μπορέσει τώρα να ξαποστάσει, μοιράζοντας στους άλλους δύο ανδρειωμένους πολιτικούς το μερίδιον ευθύνης, που τους αναλογεί.

Ο μόνος που συνεχίζει να αποφεύγει την συμμετοχή στην «εθνική Ελλάδος» είναι ο φυγόπονος και ανέμελος κος Τσίπρας και είναι πράγματι ανεξήγητο γιατί τα διεθνή μέσα ενημέρωσης επιμένουν να ασχολούνται μαζί του.

Εν πάση περιπτώσει τουλάχιστον η εργατική τάξη της χώρας μπορεί πλέον να ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον διότι η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στη νέα κυβέρνηση αποτελεί κατά τον πρόεδρό της εγγύηση διακυβέρνησης με προοδευτικό πρόσημο. Σύμφωνα δε με άλλα περισσότερο μετριοπαθή  στελέχη της πρόκειται για ένα μεγαλειώδες εγχείρημα που  υλοποιεί στην πράξη την προεκλογική τους εξαγγελία περί  κυβερνώσας αριστεράς.

Ελαφρά ανησυχία δημιουργεί μόνο η καθυστέρηση ανακοίνωσης του κυβερνητικού πλαισίου αυτής της ελπιδοφόρας τρικομματικής συμπράξεως και τούτο διότι αρχικώς ο κος Κουβέλης είχε διατυμπανίσει την κρυστάλλινη και αταλάντευτη γνώμη του, πως πρωταρχική σημασία είχε η συμφωνία ενός πλαισίου αρχών και δευτερευόντως η συζήτηση των ονομάτων και η εξεύρεση του πρωθυπουργού.

Προφανώς ο πολιτικός ρεαλισμός, που διαπνέει τους πεφωτισμένους αυτούς εθνικούς ταγούς (ίσως και η έξωθεν ανυπομονησία) αντέστρεψε την Κουβέλειο λογική σειρά των πραγμάτων. 

  Βλέπουμε λοιπόν ότι η τριανδρία κινείται «ελαφρώς» ανάποδα, καθόσον συμφώνησε πρώτα στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού, προχωρά σε δεύτερη φάση όπως όλα δείχνουν στην κατάρτιση κυβερνητικού σχήματος και αφήνει για το τέλος το επουσιώδες ζήτημα του πλαισίου κυβερνητικής πολιτικής.

Παρ’ όλα αυτά τα λαϊκά στρώματα και ιδίως οι πλέον ευπαθείς ομάδες δεν πρέπει να έχουν καμία ανησυχία.

Η διαπραγματευτική ισχύς της τριανδρίας είναι ακαταγώνιστη και η απόφαση των τριών για απαγκίστρωση από τους επαχθείς όρους του μνημονίου ισχυρή και αταλάντευτη.

Ιδιαίτερα η παρουσία του κου Κουβέλη σ’ αυτή την κυβερνητική τριανδρία εγγυάται ότι η νέα διακυβέρνηση θα επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις στα αρχικά τους επίπεδα (ουδεμία πιθανότητα περαιτέρω μείωσής τους), θα αναβιώσει το θεσμό των συλλογικών συμβάσεων και την σχετική μετενέργεια τους και θα παγώσει τις απολύσεις στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

Πολλώ μάλλον ο κος Κουβέλης εγγυάται την αποτροπή των αντεθνικών  σχεδίων μαζικών ιδιωτικοποιήσεων και ασύστολου ξεπουλήματος των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.

Αυτοί που πρέπει να φοβούνται είναι ο τραπεζικός και εφοπλιστικός τομέας, που απειλούνται με την τοποθέτηση τραπεζιτών στα υπουργεία Οικονομικών και Ναυτιλίας, οι  μεγαλοεισοδηματίες, που απειλούνται με μείωση φορολογικών συντελεστών και βεβαίως οι πάσης φύσεως μεσάζοντες που θα υποφέρουν από την ανηλεή πάταξη της διαφθοράς.

Πρέπει να τρέμουν επίσης όλοι οι λυμεώνες των δημοσίων ταμείων, όλοι οι πρωταγωνιστές των γνωστών και αγνώστων σκανδάλων που τώρα επί τέλους θα διωχθούν για την οικονομική καταστροφή, στην οποία οδήγησαν την χώρα.

Όλα αυτά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα συμπεριληφθούν στο υπό κατάρτιση κυβερνητικό σχέδιο ίνα δοξασθεί  η λαοπρόβλητη τριανδρία, καταισχυνθήσεται ο λαοπλάνος ΣΥΡΙΖΑ και αποκοιμηθήσεται  ευδαιμόνως ο παρ΄ ολίγον αχάριστος γραικός ραγιάς…  

Ιστορικό παράδοξο.

Για την ιστορία του θέματος, η σύσταση τριανδρίας (triumviratus) ως μορφή οργάνου κυβερνητικής διαχείρισης εμφανίζεται το πρώτον στην Αρχαία Ρώμη, προσομοιάζουσα μάλλον με σύσταση συμμορίας προς σφετερισμό και στη συνέχεια διανομή της εξουσίας μεταξύ των συμμετόχων σ’ αυτήν.

Τόσο η πρώτη (Ιούλιος Καίσαρ, Πομπήιος και Κράσος) όσον και η δεύτερη τριανδρία (Αντώνιος, Λέπιδος, Οκταβιανός) είχαν σαν επίσημο πρόταγμά τους την σωτηρία του Ρωμαϊκού λαού. Ξεκίνησαν με ενωτικά και μεγαλόφρονα διαγγέλματα των συνεταίρων, αλλά σύντομα κατέληξαν σε εμφυλίους πολέμους, που είχαν σαν αποτέλεσμα την δικτατορία του Ιουλίου Καίσαρα η πρώτη και την αυτοκρατορία του Αυγούστου η δεύτερη.

Και στις δυο περιπτώσεις ούτε ο Ρωμαϊκός λαός επρόκοψε, ούτε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία ωφελήθηκε.

Αυτά βέβαια αποτελούν μακρινό παρελθόν, ιστορικό παράδοξο της Ρωμαϊκής Πολιτείας, που δεν έχει καμία σχέση με την σύγχρονη Ελλάδα.

Οποιαδήποτε καχυποψία ότι η δική μας σημερινή τριανδρία έχει ως στόχο την ιδιοτελή νομή της εξουσίας και όχι την σωτηρία της πατρίδος και την ευημερία του λαού αποτελεί ποταπή κακοήθεια, που εξυπηρετεί βδελυρές πολιτικές σκοπιμότητες… 

ΕΛΛΑΔΑ – ΓΕΡΜΑΝΙΑ, σημειώσατε 2

 

Η Ελλάδα είχε μια χρυσή ευκαιρία στις χθεσινές εκλογές να επιφέρει ένα σημαντικό πλήγμα στις σκοταδιστική και απάνθρωπη πολιτική ελίτ της Ευρωζώνης, που κυριαρχείται από τον Γερμανικό άξονα και να λυτρώσει τον εαυτό της από το «κολαστήριο» της εξαθλίωσης ανοίγοντας δρόμο ελπίδας και στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης.

Δυστυχώς παρότι «έπαιζε» στο γήπεδό της, δεν κατάφερε να αξιοποιήσει την ευκαιρία.

Έχασε αυτό τον κρίσιμο αγώνα δίνοντας στην κυριολεξία το φιλί της ζωής στη θνήσκουσα πολιτική πρωτοκαθεδρία του κου Σόϊμπλε, και επιλέγοντας για τον εαυτό της την συνέχιση και την επιδείνωση των βασανιστηρίων της.

Το κερδοσκοπικό «πείραμα» της περιουσιακής καταλήστεψης μιας χώρας της ευρωζώνης φαίνεται  να έχει «ελπίδες» και προς το παρόν οι εμπνευστές του μπορούν να πάρουν βαθιά ανάσα.

Η βαριά υπεροπλία τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης φαίνεται ότι μπορεί να τους εξασφαλίζει τον πειθαναγκασμό των θυμάτων τους να υπομένουν «οικειοθελώς» τα μαρτύρια, που σχεδιάζουν ερήμην τους.

Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι η ισχνή (μειοψηφική) πλειοψηφία που κατάφερε να αποσπάσει ο εκλεκτός της καρδιάς τους κος Σαμαράς, οφείλεται καθ’ ολοκληρίαν στον εκφοβιστικό προπαγανδιστικό πόλεμο που εξαπέλυσαν όλα τα συντηρητικά και ψευτοδημοκρατικά μέσα του πλανήτη. Αυτή η πρωτοφανής πανστρατιά ήταν που κατάφερε τελικά αυτήν την ισχνή, αλλά πάντως κρίσιμη υπερίσχυση του πανικού επί της ελπίδας,  της  καταστροφολογικής φαντασίωσης έναντι του βιοτικού ορθολογισμού και υπό μία έννοια της διαστροφικής αυτοχειρίας επί του φυσιολογικού ενστίκτου της  αυτοσυντήρησης.

Η ανατομία της ψήφου θα δείξει, όπως και στις προηγούμενες εκλογές, ότι αυτοί που τελικώς υπέκυψαν στην Γκεμπελική τρομοκρατία του Γερμανικού τύπου ( και όχι μόνο) με τα κατάπτυστα  ελληνόγλωσσα δημοσιεύματα, τα οποία απαιτούσαν την υπερψήφιση του κου Σαμαρά, ανήκαν σε στρώματα με μεγάλη ηλικία και χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.

Από πολιτική άποψη βεβαίως στην αστική δημοκρατία τα λεγόμενα ποιοτικά χαρακτηριστικά δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχουν καμιά πρακτική αξία.  Κοινωνιολογικά όμως μια κυβερνητική λύση που δεν καταφέρνει να ενσωματώσει την ανοχή των πιο νέων, των πιο θαρραλέων, των πιο μορφωμένων δεν είναι ότι καλύτερο. Κοινωνίες όπου κυριαρχούν οι υπερήλικες, οι απαίδευτοι και τα φοβικά σύνδρομα δεν μπορούν να ελπίζουν σε αξιόλογο μέλλον. Γι αυτό άλλωστε και ιστορικά, παρότι πλειστάκις επιχειρήθηκε, ουδέποτε επιτεύχθηκε η  διατήρηση της εξουσίας με αποκλειστικό εργαλείο την περιθωριοποίηση της νεότητας, την υποστήριξη της τρίτης ηλικίας και τον μαζικό εκφοβισμό.

Γι αυτό είναι ευχής έργον ότι στην παρούσα φάση υπήρξαν τουλάχιστον κάποια κόμματα και όχι μόνο στην αριστερά, τα οποία προσέφεραν διέξοδο έκφρασης στα υγιή και πλέον ελπιδοφόρα στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας, σηματοδοτώντας συγχρόνως την οριακή ανεκτικότητα αυτού του λαού έναντι της έξωθεν εξουθενωτικής επικυριαρχίας.

Τα σημαντικά ποσοστά των κομμάτων που θαρραλέα και απερίφραστα τάχθηκαν προεκλογικά κατά της συνέχισης των μνημονιακών σχεδιασμών θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν από το Γερμανικό άξονα, πράγμα που πιθανόν να συμβεί συνεπικουρούντος του γενικότερου παγκόσμιου κλίματος…

Αυτό που παραμένει κρίσιμο είναι το κατά πόσον θα επιδειχθεί σύνεση από τους εγχώριους κυβερνητικούς εταίρους.  Δυστυχώς η επινίκιος δήλωση του κου Σαμαρά προδίδει ότι η προσωπική του ανάγκη για κατάκτηση του πρωθυπουργικού θώκου, υποσκελίζει την αναγκαιότητα σεβασμού των προεκλογικών του υποσχέσεων.

Έτσι είναι ιδιαίτερα ανησυχητική η απροκάλυπτη παράληψη οποιασδήποτε αναφοράς  στην ανάγκη «επαναδιαπραγμάτευσης» των όρων του μνημονίου, όπως μεγαλοστόμως υποσχόταν στους ψηφοφόρους του μέχρι το κλείσιμο της κάλπης. Ανησυχητική και η προφανής αγωνία του να διαβεβαιώσει τον ξένο παράγοντα για την προθυμία του να τηρήσει ευλαβικά τα ερήμην του λαού υπεσχημένα.

Είναι ευνόητο ότι αν ο κος Σαμαράς και η εγχώρια διαπλοκή ερμηνεύσει το αποτέλεσμα ως συγχωροχάρτι για την μέχρι τώρα σκανδαλώδη πολιτεία τους και ως πράσινο φως για την μεσιτεία τους στο ξεπούλημα της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας η εξαθλίωση της χώρας θα επιταχυνθεί προκαλώντας τις ανάλογες αντιδράσεις.

Σε κάθε περίπτωση είναι ηλίου φαεινότερο ότι η υποχωρητικότητα της τρόϊκας θα συνεχίσει να εξαρτάται απολύτως από τον δείκτη αντιδράσεων της κοινής γνώμης και όχι από την διαπραγματευτική «δεινότητα» των κυβερνητικών εταίρων, οι οποίοι μάλλον θα συνεχίσουν να διαγκωνίζονται επί του ποιός εκ των δύο παραμένει ο καταλληλότερος εφαρμοστής της δανειακής συμβάσεως.

Ας μην λησμονούμε ότι και η διαλλακτικότητα των ηγετών και των αξιωματούχων της Ευρωζώνης καθώς και οι διαπραγματευτικές υποσχέσεις των εγχώριων «σωτήρων» πρωτοεμφανίσθηκαν μετά τις εκλογές της 6^ης Μαΐου…

Η Γερμανική προπαγάνδα έχει μείνει στην εποχή του Β’ παγκοσμίου πολέμου.

Σύσταση προς τους ψηφοφόρους - Η Financial Times Deutschland (FTD) και η πλειοψηφία των Ελλήνων έχουν ένα κοινό συμφέρον: Η χώρα σας πρέπει να παραμείνει στο ευρώ. Την Κυριακή γίνονται ιστορικές εκλογές, οι οποίες θα είναι καθοριστικές ακριβώς επ’ αυτού, αλλά και για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης. Γι’ αυτό η FTD κάνει σήμερα κατ’ εξαίρεση μία σύσταση στους Έλληνες ψηφοφόρους, κάτι που συνηθίζει πριν τις εκλογές για το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και για το Ευρωκοινοβούλιο. Αγαπητές Ελληνίδες, αγαπητοί Έλληνες, φροντίστε για ξεκάθαρες πολιτικές συνθήκες. Ψηφίστε θαρραλέα υπέρ της μεταρρυθμιστικής πορείας και όχι οργισμένα κατά της αναγκαίας και επίπονης αναδιάρθρωσης. Μόνο με τα κόμματα που αποδέχονται τους όρους των διεθνών χρηματοδοτών, η χώρα σας θα μπορέσει να παραμείνει στο ευρώ. Αντισταθείτε στη δημαγωγία του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Μην εμπιστεύεστε τις υποσχέσεις τους, ότι δηλαδή είναι δυνατή η χωρίς συνέπειες καταγγελία όλων των συμφωνιών. Η χώρα σας έχει επιτέλους ανάγκη από ένα κράτος που λειτουργεί. Για την ομαλή διακυβέρνησή της συνιστούμε τη Νέα Δημοκρατία, κάτι που κάνουμε με βαριά καρδιά. Η Νέα Δημοκρατία άσκησε επί δεκαετίες λάθος πολιτική και είναι συνυπεύθυνη για τη σημερινή μιζέρια. Παρ’ όλα αυτά η καλύτερη επιλογή για τη χώρα σας θα ήταν μία κυβέρνηση συνασπισμού με αρχηγό τον Αντώνη Σαμαρά και όχι τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θέλει να γυρίσει πίσω τον τροχό της ιστορίας και σας βαυκαλίζει με έναν κόσμο που είναι εκτός πραγματικότητας. 


Αν υπήρχε και η παραμικρή αμφιβολία για το ποιός είναι ο εκλεκτός του κου Σόϊμπλε στην Ελλάδα, αυτή πλέον εξέλειπε μετά την σημερινή απροσχημάτιστη παρέμβαση των Φαινάνσιοναλ Τάιμς υπέρ του κου Σαμαρά και εναντίον του κου Τσίπρα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι το επαίσχυντο κείμενο χοντροκομμένης προπαγάνδας είναι γραμμένο σε άπταιστα ελληνικά.
Όπως είναι ιστορικά γνωστό στην προπαγανδιστική πρακτική των αποικιοκρατών     κατακτητών συνηθίζεται η χρήση  υλικού γραμμένου στη γλώσσα του λαού που δέχεται την επίθεση με  στόχο το σπάσιμο του ηθικού και τη διευκόλυνση της παράδοσής του.
Εύγε κε Σαμαρά. Ξεπέρασες και τον κο Βενιζέλο σε Γερμανική δημοφιλία.
Η λεπτομέρεια μόνο είναι ότι οι εκλογές γίνονται στην Ελλάδα.