Η υπομονή του Δικηγορικού κόσμου εξαντλήθηκε.

Θεωρούμε σήμερα σκόπιμο να παραθέσουμε αυτούσια  τη δήλωση - καταγγελία του Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, κου Γιάννη Αδαμόπουλου, γιατί θεωρούμε ότι απηχεί το γενικότερο κλίμα, που επικρατεί στην Ελληνική κοινωνία.

Είναι προφανές ότι τα εργαλεία του φθηνού θεατρινισμού, της καλλιέργειας του κοινωνικού αυτοματισμού, του εκφοβισμού και του φαρισαϊσμού, που χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον από το λόμπυ της μνημονιακής λαίλαπας έχουν απολέσει πλήρως την όποια αποτελεσματικότητά τους.

Δήλωση -Καταγγελία Προέδρου ΔΣΑ για τον Υπουργό Οικονομικών

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών και η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος καταγγέλλουν τη στάση του Υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος, έπειτα από τη μεγαλειώδη συγκέντρωση και την πορεία διαμαρτυρίας των επιστημόνων, που πραγματοποιήθηκε σήμερα προς το Υπουργείο Οικονομικών, αρνήθηκε – με περισσή αλαζονεία και περιφρόνηση – να δεχθεί τους εκπροσώπους τους, παραπέμποντάς μας σε κατώτερο υπηρεσιακό παράγοντα του υπουργείου.

Η στάση αυτή είναι ενδεικτική της γενικότερης απροθυμίας και αδιαφορίας της πολιτικής εξουσίας να αφουγκραστεί τα προβλήματα των Ελλήνων πολιτών και να ενεργήσει προς όφελος του ελληνικού λαού και όχι των δανειστών και των εξωθεσμικών παραγόντων της χώρας.

Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης και της συστηματικής κατασυκοφάντησης των Δικηγόρων ως δήθεν προνομιούχων και φοροφυγάδων, ο ελληνικός λαός γνωρίζει τη διαχρονική προσφορά του επιστημονικού κόσμου της χώρας στο κοινωνικό σύνολο και την ουσιαστική συνεισφορά του στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός.

Καλούμε την κυβέρνηση, και πρωτίστως τους διορισμένους και μηδέποτε εκλεγμένους από τον Ελληνικό Λαό υπουργούς να παύσουν να λογοδοτούν προς την τρόικα και πάσης φύσεως εξωθεσμικούς και προς δημοκρατικά ανομιμοποίητους παράγοντες καθιστώντας τους συνομιλητές τους και να επιδείξουν επιτέλους το δέοντα σεβασμό προς τους επιστημονικούς φορείς της χώρας και το μέσο πολίτη, που δοκιμάζονται πρωτοφανώς από ανάλγητα «μνημονιακά» μέτρα που παραβιάζουν κάθε έννοια λογικής, δικαίου και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Τους καλούμε, ακόμα, να εγκύψουν στα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας και του ελληνικού λαού. Τρία περίπου χρόνια, μία είναι η πολιτική τους: εξαθλίωση, εξαθλίωση, εξαθλίωση. Οι δήθεν οικονομολόγοι πρέπει να βάλουν στο λεξιλόγιό τους και στα ενδιαφέροντά τους τις λέξεις: ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

Είναι καιρός ο κ. Στουρνάρας, έστω και μηδέποτε εκλεγμένος, να αρχίσει να λειτουργεί ως υπουργός του ελληνικού κράτους και όχι ως διευθυντής του ΙΟΒΕ. Κι αν τάχα «απειλεί» την τρόικα με παραίτηση, του υπενθυμίζουμε ότι η παραίτηση υποβάλλεται στον ελληνικό λαό, ο οποίος την περιμένει με ανυπομονησία και θα τη δεχόταν με ανακούφιση.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο μεγαλύτερος ίσως επιστημονικός κλάδος της χώρας υψώνει πλέον κραυγή αγωνίας και αγανάκτησης εναντίον όχι απλώς των εξοντωτικών και αντεθνικών πολιτικών, που εφαρμόζονται, αλλά και εναντίον εκείνων, που πρωτοστατούν, ως μη όφειλαν, στην κατακρεούργηση του ελληνικού πληθυσμού, την μεθοδευμένη δήωση της χώρας, την ολική καταστροφή της κοινωνίας και της πατρίδας σε αγαστή συνεργασία με ξένα κέντρα αποφάσεων.

Σημειωτέον ότι ουδείς μπορεί να χαρακτηρίσει τον ΔΣΑ ως ακραίο αριστερόστροφο συνδικαλιστικό φορέα, πολλώ μάλλον καθ' όσον ο καταγγέλλων αξιότιμος Πρόεδρός του δεν εξελέγη με την στήριξη της αριστεράς. Και αυτός είναι προφανώς ένας επί πλέον λόγος για να ληφθεί σοβαρότατα υπ' όψιν η καταγγελία του από τους συγκυβερνώντες.

Ο ΔΣΑ και γενικότερα ο δικηγορικός κόσμος της χώρας επέδειξε βεβαίως διαχρονικά μια υποδειγματική ευαισθησία για τα προβλήματα της χώρας και της Ελληνικής κοινωνίας, πρωτοστατώντας στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες του τόπου. 

Δεν είναι λοιπόν περίεργο,  όπου και τώρα δείχνει να αφουγκράζεται με ευκρίνεια την κοινή γνώμη και να μη διστάζει με την παρρησία, που επιβάλει η φύση του λειτουργήματός του και η ιστορικότητα των στιγμών να καυτηριάσει τις εξοντωτικές πολιτικές, την κοινωνική αναλγησία, αλλά και την απαράδεκτη αλαζονεία θεσμικών παραγόντων, που εντελώς ανορθόδοξα  διαχειρίζονται το παρόν καταστρέφοντας ασύστολα το μέλλον του τόπου.

Δεν έχουμε παρά να συγχαρούμε το Πρόεδρο του ΔΣΑ για την θαρραλέα και αξιοπρεπή αντίδρασή του.

Αυτό όμως που μας θλίβει και μας ανησυχεί είναι ότι συγγενείς επιστημονικοί χώροι, που είτε από την έπαλξη του Δικαστικού λειτουργού, είτε από τον στίβο του πανεπιστημιακού δασκάλου, είτε πολύ χειρότερα, από τα βουλευτικά έδρανα "τάχθηκαν να φυλάσσουν Θερμοπύλες" ενός Κοινωνικού Κράτους Δικαίου, ολιγωρούν προκλητικά  και απέχουν αδικαιολόγητα του ιστορικού τους καθήκοντος. 

ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΟΥΣ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤΑΔΕΣ

Από σήμερα οι εξαθλιωμένοι ιθαγενείς της ραγδαίως εκσυγχρονιζόμενης  από τους κ.κ Φούχτελ-Ράιχενμπαχ αποικίας μας δεν θα βρίσκουν τίποτε για να ξεγελάσουν την πείνα τους στους σκουπιδοτενεκέδες των Σούπερ Μάρκετ.

Η ανεκδιήγητη κυβερνητική Τριανδρία Κουβέλη-Βενιζέλου-Σαμαρά φρόντισε να δώσει εμπορευματική αξία στα σκουπίδια τους.

Μέχρι χθες αυτά τα ληγμένα τρόφιμα αποτελούσαν το έσχατο μέσο, για να κρατηθούν με τα νύχια στη ζωή δεκάδες χιλιάδες αναξιοπαθούντες ευρισκόμενοι ένα μόλις βήμα πριν από την λιμοκτονία, στην οποία τους οδήγησε μαζικά η ευγενική προσπάθεια διάσωσης του Ευρωπαϊκού και όχι μόνον Τραπεζικού κατεστημένου.

Θα μπορούσε η πεφωτισμένη κυβερνητική συντεχνία να είχε υποχρεώσει τους Σουπερμακετάδες να παραχωρούν δωρεάν και οργανωμένα τα εν λόγω τρόφιμα σε δήμους, ενορίες και λοιπά ευαγή ιδρύματα, τα οποία ασχολούνται με την διοργάνωση συσσιτίων.( Όμως ως γνωστόν ουδέποτε εξαθλιωμένος κατέβαλε συνδρομή σε οποιοδήποτε κόμμα).

Αντ’  αυτού λοιπόν  προτίμησαν να κάνουν ένα ακόμη σκανδαλώδες δώρο σε ολιγοπωλιακές επιχειρήσεις, οι οποίες ως γνωστόν θησαυρίζουν διατηρώντας αμείωτη την ακρίβεια, καταστρέφοντας τα παραδοσιακά μαγαζάκια της γειτονιάς και εφαρμόζοντας καθεστώς εργασιακής ζούγκλας στο υπαλληλικό τους προσωπικό.

Και ας μη σπεύδουν κάποιοι αφελείς καλοθελητές ή κάποια πονηρούλικα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια να υποστηρίζουν πως δήθεν  το σχετικό σύστημα εφαρμόζεται προ πολλού στις άλλες πολιτισμένες χώρες της ΕΕ και της Βρετανικής Κοινοπολιτείας.

Η πραγματικότητα είναι ότι μπορεί να συναντάς και στα Σούπερ Μάρκετ του Λονδίνου ειδικούς χώρους με τρόφιμα στο 1/3 της αρχικής τους τιμής. Μόνο που πρόκειται για τρόφιμα που δεν έχουν λήξει (λήγουν συνστις δυό-τρεις επόμενες μέρες) και όχι για σκουπίδια, που έχουν λήξει πρίν από μια εβδομάδα έως πρίν από τρεις μήνες!!!

 Μια τέτοια επιλογή θα ήταν ενδεχομένως ισορροπημένη, αφού θα απήλλασσε τα Σούπερ Μάρκετ από την ολοσχερή απώλεια μεγάλων ποσοτήτων ληγμένων προϊόντων, προσφέροντας συγχρόνως κάποιο  οικονομικό όφελος σε καταναλωτές χαμηλού εισοδήματος.

Στην αποικία όμως όπου αλωνίζουν τα Σούπερ Μάρκετ ξένων συμφερόντων η «λύση», που επιλέχθηκε από τα σαΐνια των αρμόδιων Υπουργείων με τις ευλογίες προφανώς των τριών πολυχρονεμένων Συγκυβερνητών ήταν «ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΟΥΣ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤΑΔΕΣ» 

Η με άλλα λόγια τα σκουπίδια στα ράφια και οι πεινασμένοι στις χωματερές.

Μπράβο σας κύριοι Κουβέλη, Βενιζέλε, Σαμαρά.

 Άξιος ο μισθός σας….

Προσχώρησε στη Σχολή Βενιζέλου και ο κος Δένδιας.

Θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι αυτοί, που βιάσθηκαν να ξορκίσουν την γενιά του Πολυτεχνείου (με το αζημίωτο) και να ευαγγελισθούν «το κλείσιμο του κύκλου της μεταπολίτευσης» (όχι τυχαία), έχουν επιτύχει ήδη τεράστια πρόοδο.

Επί Παπαδόπουλου-Ιωαννίδη μαθαίναμε τα νέα από την Ντόυτσε Βέλε. Επί Ράϊχενμπαχ-Φούχτελ – Σαμαρά-Κουβέλη- Βενιζέλου, τα μαθαίνουμε από τον GUARDIAN.  Σοβαρή βελτίωση, δεν μπορώ να πω.

Βέβαια αυτά τα νέα ότι υπήρξαν διάφορες παραβάσεις της ποινικής δικονομίας, του κοινού ποινικού νόμου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων   κατά την διάρκεια  «φιλοξενίας» προσαχθέντων, τους οποίους «περιποιήθηκαν»  ποικιλοτρόπως στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών  μερικά  «όργανα της τάξεως»  με «υπερβάλλοντα ζήλο» δεν είναι ευχάριστα για τον ιθαγενή πληθυσμό και ευλόγως απέφυγαν να τα παρουσιάσουν τα «έγκριτα» «ελληνικά» Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Όμως και το γεγονός ότι εισέτι δεν έχει απαγορευθεί η ανάγνωση και παρακολούθηση ξένων μέσων, όπως συνέβαινε στην επταετία 1967-1974, αποτελεί αντικειμενικά σημαντική μεγαλοψυχία από την πλευρά των δυνάμεων κατοχής.

Ας μη σπεύσουμε βέβαια να λοιδορήσουμε τους καλούς έλληνες δημοσιογράφους, ρεπόρτερ, πολιτικούς σχολιαστές, εκδότες, καναλάρχες κ.λ.π, που δεν ανέδειξαν εγκαίρως την σχετική είδηση. Πιθανότατα απλώς δεν την αξιολόγησαν ως σημαντική.

 Αφού είναι ούτως ή άλλως αυτονόητο ότι, όπου εφαρμόζεται καθεστώς αποικιοκρατίας, πέρα από απαγορεύσεις συναθροίσεων,  ψεκασμούς και ξυλοδαρμούς διαδηλωτών, επιβάλλεται και η ειδική «περιποίηση» των προληπτικώς προσαγομένων αντιφρονούντων.

Το παράδοξο λοιπόν δεν είναι αυτό καθεαυτό το περιστατικό.

Το παράδοξο είναι ότι ο πολιτικός προϊστάμενος της Ελληνικής Αστυνομίας προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα με δηλώσεις, που αν μη τι άλλο υποτιμούν την νοημοσύνη του νομικού κόσμου από τον οποίο προέρχεται.

Κατανοούμε την αμηχανία του όταν αποκαλύπτονται τέτοιου είδους δραστηριότητες και την δυσκολία πολιτικής κάλυψής τους.

Όμως η δικαιολογία ότι, καίτοι είχε γνώση του συμβάντος, δεν διέταξε εσωτερική έρευνα, επειδή «η καταγγελία έγινε στη Δικαιοσύνη και όχι στην ΕΛΑΣ και επομένως δεν μπορούσε ο ίδιος να ενεργήσει τα σχετικά»,  είναι απολύτως έωλη από νομικής απόψεως.

Εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζω, ουδαμού προβλέπεται ότι δεν επιτρέπεται η κίνηση και εξέλιξη πειθαρχικής διαδικασίας, εφ’ όσον έχει αρχίσει αντίστοιχη ποινική.

Είναι στην διακριτική ευχέρεια των παθόντων να μηνύσουν τους δράστες εγκληματικών πράξεων ή παραλήψεων, να καταθέσουν αγωγή αποζημιώσεως εξ αδικοπραξίας για πιθανές οικονομικές αξιώσεις τους ή να υποβάλλουν αναφορά στην αρμόδια διοικητική αρχή. 

Μπορούν να επιλέξουν ό,τι θέλουν. Να ασκήσουν κάποια από τις προαναφερθείσες δυνατότητες, που τους παρέχει η έννομη τάξη ή και καμία εξ αυτών.

Καμία πάντως επιλογή των παθόντων δεν αφαιρεί το δικαίωμα-καθήκον (droit – fonction) του κου Υπουργού να ενεργήσει αυτεπαγγέλτως για την διερεύνηση τυχόν παρανόμων ενεργειών υφισταμένων του, για τον καταμερισμό πειθαρχικών ευθυνών εφ’ όσον αποδειχθεί ότι υπάρχουν και κυρίως για την λήψη των ενδεδειγμένων μέτρων ώστε παρόμοια νοσηρά και έκνομα φαινόμενα να μην παρουσιασθούν στο μέλλον.

Η αλήθεια είναι ότι ο αξιότιμος κος Δένδιας δεν είναι ο μόνος πολιτικός, ο οποίος παρουσιάζει αυτό το παράδοξο  φαινόμενο της απώλειας-απεμπόλυσης της νομικής του κατάρτισης κατά την άσκηση κυβερνητικών ή κομματικών καθηκόντων.

Το τελευταίο διάστημα έχουμε δεί πληθώρα πολιτικών με τα ίδια ή και χειρότερα, ομολογουμένως ανησυχητικά,  συμπτώματα.

Δεκάδες βουλευτές δικηγόρους, που ψηφίζουν αβασάνιστα πλήθος νομοθετικών τερατουργημάτων. Ακόμη και διαπρεπείς συνταγματολόγους υπουργούς, οι οποίοι αδυνατούν να διακρίνουν την βαρεία αντισυνταγματικότητα των νομοθετικών τους πρωτοβουλιών, των συμβάσεων ή των διοικητικών πράξεων που υπογράφουν.

Πρόσφατο καραμπινάτο παράδειγμα ο χειρισμός της περίφημης λίστας Λαγκάρντ,  από τον καθηγητή Νομικής κο Βενιζέλο και οι απίθανες δικαιολογίες, που προβλήθηκαν από όλους του  εμπλεκομένους.

Το φαινόμενο αυτό έχει προσλάβει τέτοιες  διαστάσεις, όπου κάλλιστα ο ιστορικός του μέλλοντος θα μπορούσε να θεωρήσει ότι στην παρούσα περίοδο μια ομάδα διαπρεπών καθηγητών όπως ο Κος Βενιζέλος,  ο κος Παυλόπουλος, ο κος Λοβέρδος κ.α αξιόλογοι νομικοί εισήγαγαν μια sui generis, υπό μία έννοια επαναστατική, θεώρηση της νομικής θεωρίας και πράξης:

 Όπου η τυπική ισχύς του συντάγματος υπεχώρησε, έναντι ακόμη και αστυνομικών διατάξεων.

Όπου η ψήφιση διατάξεων, που καθιστούν αναδρομικώς δυσμενέστερη τη θέση φορολογουμένων, εργαζομένων, ασφαλισμένων θεωρείται συνταγματικά επιτρεπτή.

Όπου οι πολίτες καταδιώκονται ανηλεώς για οφειλή μερικών ευρώ, ενώ οι τραπεζίτες παραμένουν ανενόχλητοι για οφειλές εκατοντάδων εκατομμυρίων.

Όπου οι φοροοφειλέτες αντιμετωπίζουν εξοντωτικές ποινές και διαπομπεύσεις, ενώ για μια συγκεκριμένη κάστα διαπλεκομένων ισχύουν ιδιόρρυθμες ασυλίες και κακώς εννοούμενη «προστασία προσωπικών δεδομένων».

Όπου γενικώς επικρατεί το καταπλεονεκτικό δίκαιο των δανειστών με απολύτως αντεστραμμένες ακόμη και τις θεμελιώδεις αρχές  της επιεικείας και της ευνοίας προς τον οφειλέτη.

Πάντως, επειδή οι γενικότεροι σχεδιασμοί  της Τρόϊκας θα αυξήσουν την πιθανότητα παρόμοιων καταστάσεων, ίσως θα ήταν χρήσιμο οι συγκυβερνώντες  κοι  Κουβέλης-Βενιζέλος-Σαμαράς να ζητήσουν από τους «φίλους-ευεργέτες» Γερμανούς, να φτιάξουν μια κομαντατούρ της προκοπής για να μην  έρχεται κάθε τόσο σε άβολη θέση ο κος Δένδιας.

Ιδιαίτερα δε να μην αμαυρώνεται η εικόνα της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία στην συντριπτική της πλειοψηφία εμφορείται από δημοκρατικό ήθος, εκτελεί με υψηλό αίσθημα ευθύνης τα καθήκοντά της, πένεται, πάσχει,  υποφέρει και ματώνει καθημερινά, όπως ακριβώς το σύνολο του πληθυσμού, καλύπτοντας εξ ιδίων ακόμη και τα έξοδα υπηρεσιακών της αναγκών και δραστηριοτήτων. 

Εν πάση δε περιπτώσει, έστω και επιλήσμων της επαγγελματικής του ιδιότητος, εκάστοτε υπουργός ως πολιτικός υπεύθυνος οφείλει να δρα αμελλητί σε τέτοιες περιπτώσεις, ώστε να προστατεύει το κύρος της Αστυνομίας  και να μη δίδεται η εσφαλμένη εντύπωση ότι αυτές οι απεχθείς εξαιρέσεις εκφράζουν την νοοτροπία της ηγεσίας της ή αντιπροσωπεύουν έστω και κατ’ ελάχιστον τον ψυχισμό του προσωπικού της.

Ποιός έχει δίκαιο; Εμείς ή ΤΑ ΝΕΑ

Στον πρωτοσέλιδο τίτλο της η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ γράφει για την επίσκεψη της κας Μέρκελ ότι η Γερμανίδα καγκελάριος "Ηλθε, είδε, έταξε".

Εμείς αντίθετα επιμένουμε ότι η κα Μέρκελ Ήλθε, είδε, άρπαξε.

Θεωρούμε μάλιστα ότι το τελευταίο ραντεβού της με Γερμανούς επιχειρηματίες, όπου πρωτοστατούσε και η δημοφιλής εταιρία ΖΗΜΕΝΣ, γνωστή για την ιδιαιτέρως ευεργετική, αναπτυξιακή προσφορά της στον Ελληνικό λαό, δικαιώνει απόλυτα τις προβλέψεις που κάναμε στην σχετική ανάρτησή μας στις 8/11/2012.

Ποιός λοιπόν πιστεύετε ότι έχει δίκιο; Εμείς οι ταπεινοί ιθαγενείς ή η έγκριτη εφημερίδα;

Ο αυταρχισμός αυτογελοιοποιείται.

Την περίοδο του μεσοπολέμου, η χωροφυλακή ήταν η ενσάρκωση της απόλυτης κρατικής εξουσίας στην ελληνική επαρχία. Ένας δυστυχής  ενωμοτάρχης αναλαμβάνοντας καθήκοντα σε ένα απομακρυσμένο χωριό, θέλησε να κάνει αισθητή την αποφασιστικότητα του για επιβολή της τάξεως εκδίδοντας μια πρώτη αστυνομική διαταγή, με την οποία ούτε λίγο ούτε πολύ απαγόρευε  την…. πάλη των τάξεων εντός των ορίων της περιφερείας του…

Τραγικό;  Όμως αληθινό.

Έχουν περάσει δεκαετίες από τότε και όμως σήμερα στην Ελλάδα του 2012, κατηργημένης της χωροφυλακής, η πολιτική ηγεσία της αστυνομίας εξακολουθεί να εμφορείται από τις αξίες και την  νοοτροπία του αλήστου μνήμης εκείνου αλαζονικού ενωμοτάρχη.

Και αν αυτή η πολιτική ηγεσία συνεχίσει τις ευφυείς πρωτοβουλίες της, είναι πλέον η βέβαιο ότι η θητεία της θα κοσμήσει ως ανέκδοτο την ιστορία του κατά τα άλλα λαμπρού σώματος ασφαλείας του οποίου προΐσταται (ατυχώς).

Ξεκίνησε την θητεία της με την ατυχή έμπνευση να ονομάσει Ξένιο Δία, το φιάσκο των στρατοπέδων συγκεντρώσεως λαθρομεταναστών, απώτερος στόχος των οποίων είναι η αξιοποίησή τους στις ΕΟΖ, οι οποίες θα δώσουν την χαριστική βολή στην θνήσκουσα ήδη ελληνική επιχειρηματικότητα.

Και συνεχίζει ακάθεκτη με τους σχεδόν καθημερινούς ξυλοδαρμούς πολιτών, δικαίως εναντιουμένων στις εξοντωτικές κυβερνητικές αποφάσεις.

Με τη φόρα δε, που έχει πάρει, με τον υπερβάλλοντα ζήλο της να επιβάλλει πάση θυσία το δίκαιο των δανειστών, διολισθαίνει όλο και περισσότερο σε αναιρέσεις του κράτους δικαίου.

Είναι πρόδηλο ότι κυριαρχείται από ασύγγνωστο πανικό, που διαχρονικά έχει αποδειχθεί   ο χειρότερος σύμβουλος για την διαχείριση κρίσεων, οι οποίες ούτως ή άλλως τείνουν να γίνουν καθημερινή ρουτίνα.

Αντί δε να ασχοληθεί πρωτίστως με την καταπολέμηση της εγκληματικότητας, εξαντλεί την δραστηριότητά της στην πρόληψη και καταστολή φυσιολογικών συμπεριφορών δημοκρατικής έκφρασης της κοινής γνώμης.

Και ακριβώς εξ αίτιας της αντιδραστικής ιδεολογικής της τοποθέτησης, του προαναφερθέντος πανικού και της εξουσιαστικής της αλαζονείας, παρεκτρέπεται σε αυταρχικές συμπεριφορές υπερβολικά δυσανάλογες ως προς τους στόχους ή τα υποτιθέμενα δημόσια αγαθά, την προστασία των οποίων προφασίζεται ότι υπηρετεί, παραβιάζοντας κατάφορα την αρχή της αναλογικότητας. Τουτέστιν της αρχής που αποτελεί το έσχατο ανάχωμα λογικής στην άσκηση της  νομοθετικής και εκτελεστική εξουσίας.

Πρόσφατο παράδειγμα η  ολική απαγόρευση «κάθε δημόσιας υπαιθρίαςσυναθροίσεως»(!!!), που επέβαλε με αφορμή την επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελαρίου, περιζώνοντας το κέντρο της πρωτεύουσας με σιδηρά κιγκλιδώματα, παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται για την προστασία  των τουριστών, που επισκέπτονται τα ζωολογικά πάρκα στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής.

Αυτή άραγε είναι η εικόνα την οποία επιθυμεί να δώσει η τρικομματική συγκυβέρνηση στην Υψηλή επισκέπτη και την κουστωδία της. Ότι αυτή   η χώρα κατοικείται από ουρακοτάγκους και γορίλες;

Είναι φυσικό σήμερα κάποιοι να ήθελαν να υποδεχθούν την κα Μέρκελ ως ευεργέτιδα φίλη με ανθοδέσμες και ελληνογερμανικά σημαιάκια, ενώ  κάποιοι άλλοι ως Βεληγκέκα των τραπεζιτών και αφεντικό των Χριστοφοράκων με πανώ  και πλακάτ διαμαρτυρίας.

Και οι δύο περιπτώσεις είναι σεβαστές και ευπρόσδεκτες σε μια σύγχρονη δημοκρατία, η οποία σέβεται πρώτα από όλα τον εαυτό της.

Προς τι η αθλιότητα των ολοκληρωτικών απαγορεύσεων και των προληπτικών καταργήσεων του πολιτεύματος;

Όμως για αυτούς που φιλοδοξούν να κατέχουν θεσμικούς θώκους η αλαζονεία της εξουσίας και ο αχαλίνωτος αυταρχισμός είναι το διαβατήριο προς την απόλυτη  φαιδρότητα.

Δεν είναι τυχαίο ότι μονίμως τα χουντικά καθεστώτα και αποβράσματα συνοδεύονται από ακατάσχετη παραγωγή λαϊκών καλαμπουριών και σατυρικών ανεκδότων.

Από αυτόν τον κανόνα, φοβούμαι, δεν θα μπορέσει να ξεφύγει η τριανδρία Σαμαρά-Κουβέλη-Βενιζέλου αν ο καθ’ ύλην αρμόδιος Υπουργός τους συνεχίσει να επιδίδεται σε απρόκλητους ξυλοδαρμούς ειρηνικών πολιτών και σε ιλαροτραγικές συλλήψεις συνδικαλιστών.

Γιατί  μη μου πείτε ότι η αυθαιρεσία δεν συναγωνίζεται επαξίως με την φαιδρότητα στις πρόσφατες περιπτώσεις συλλήψεως των συνδικαλιστών της ΔΕΗ με την κατηγορία της διατάραξης οικιακής ειρήνης και των απεργών του Δρομοκαΐτειου  με πρόσχημα την εκτέλεση παράνομων οικοδομικώνεργασιών, επειδή έβαλλαν συμβολικά καμιά δεκαριά τσιμεντόλιθους στην είσοδο του νοσοκομείου.

Ψυχραιμία παιδιά.

Αν σώζονται ακόμη κάποια υπολείμματα λογικής στους τρείς συγκυβερνητικούς  εγκεφάλους (ιδιαίτερα στους δύο νομικά περισπούδαστους στυλοβάτες), καλόν είναι να σπεύσουν να χαλιναγωγήσουν τους αποικιοκρατικότερους των αποικιοκρατών πολιτικούς τους υφισταμένους, πειθόμενοι και στις σχετικές παραινέσεις του Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, όσο ακόμη υπάρχει καιρός.

Όσο ακόμη μια μεγάλη μερίδα του νομικού κόσμου της χώρας εξακολουθεί να τους παίρνει στα σοβαρά, όπως προδίδει η σχετική ανακοίνωση του ΔΣΑ.

Διότι αν συνεχίσουν σ’ αυτό το «βιολί» δεν θα αργήσει και πολύ η ώρα, όπου όλοι πλέον ανεξαιρέτως θα τους πάρουν στο …ψιλό.